دالمیشن.

سگها

 

سال ۱۳۹۱ برتمام دوستداران سگ و مردم مبارک باد.

امیدواریم سال خوشی داشته باشید!

پیغامی برای دوستداران و طرفداران سگ:امیدواریم سالی پر از خریدن سگ داشته باشید.!۱!!!!

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم فروردین 1391ساعت 17:0  توسط rio  | 

توله ها و سگ های جوان درمدتی که دندانها و فکهای آنها در حال توسعه هستند ، به چیزهای مقاوم و سختی برای جویدن نیازدارند . این تکامل و توسعه شامل افتادن دندانهای شیری و تحریک رشد دندانهای اصلی که در زیر دندانهای شیری قرارگرفته اند ، کمک به خارج شدن دندان اصلی از لثه ، تکامل فکها و محکم قرارگرفتن دندان اصلی درفکها می شود . سگهای بالغ نیز به جویدن تمایل دارند که علل آن شامل تمیزساختن دندانها ، ماساژدادن لثه ، فعال نگه داشتن فکها و همچنین نیاز به تخلیه شرارت و خشونتهای داخلی می باشد .

حفظ سلامت دندان های سگ

پوسیدگی های دندان آنچنان که دندانهای انسان را مبتلا می سازد در سگها شایع نیست . اما تشکیل جرمهای دندانی که بر روی دندان سگ ها بخصوص در مرز بین دندان با لثه تجمع می یابد ، از سرعت بیشتری نسبت به انسان برخوردار است . این رسوبها چنانچه برداشته نشوند ، شروع به تحریک نموده و متعاقبا ً عفونی می گردند . درپی آن مینای دندان دستخوش فرسایش و تضعیف گشته و نهایتا ً تخریب ریشه دندان را به دنبال خواهد داشت . لذا توجه به این امر بسیارحائز اهمیت است که جهت حفظ بهداشت دهان و دندان بصورت دوره ای به دامپزشک مراجعه شود .

تکامل دندان و فک بطور نرمال یک سال و یا بیشتر ادامه می یابد . این امر به نژاد سگ ، فعالیتهای جوشی آن ، میزان مصرف کلسیم و سایرفاکتورهای شناخته شده یا شناخته نشده ارتباط دارد . وقوع بیماریها نظیر دیستمپر می توانند در بعضی موارد رشد دندان و فک را متوقف سازند .

حال روشن شد که چرا سگها بخصوص توله ها و سگهای جوان زمانیکه وسایل جویدنی مورد نیازشان از سوی صاحبانشان تامین نمی شود وسایل(احتمالا ً) با ارزش داخل خانه را با جویدنهای خود خراب و مستهلک می سازند و یا دست و پاس صاحبان خود را گاز می گیرند . بنابراین با قراردادن یک وسیله جویدنی برای سگ وسایل خانه و دست و پای خود را ! را از گاز گرفتگی حفظ کنید و از سوی دیگر تکامل مناسب دندانها و فکهای حیوان را بیمه نمائید . به عبارت دیگر زمانی که غریزه به اومی گوید "بجو" واقعا ً چیز مناسبی برای جویدن در اختیارداشته باشد . از سوی دیگر آن چیزی که شما برای جویدن سگ در نظر می گیرید باید از دیدگاه وی نیز قابل قبول باشد .

نکته بسیار حائز اهمیت دیگر این است که سگها را باید از جویدن هر چیزی منع کرد. زیرا آنها می توانند اجسام را خردکنند و یا اشیاء غیر قابل هضم را ببلعند . تکه های تیز نظیر قطعاتی از استخوان که توسط سگ  خورده شده و بلعیده شده باشد ممکن است باعث سوراخ شدگی دستگاه گوارش و تلف شدن حیوان گردد . اشیاء غیر قابل هضمی که می توانند به صورت قطعه قطعه در آیند نظیر اسباب بازیهای کائوچویی یا پلاستیکهای ظریف اغلب توسط حیوان به دندان گرفته شده و بلعیده می گردند . این اجسام اگر با استفراغ خارج نشوند ، می توانند باعث ایجاد انسداد در دستگاه گوارش گردند که در این حال باعث مرگ دلخراشی خواهد شد ؛ مگر آنکه یک جراحی سریع بر روی حیوان صورت پذیرد .

برچسب‌ها: سگ
+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم شهریور 1392ساعت 18:5  توسط rio  | 

اقدامات بهداشتی و آرایشی روزانه در سگ حائز اهمیت خاصی است . این کار نه تنها باعث درخشندگی و براقی موها می گردد بلکه به کشف و شناسائی جراحتهای پوستی ، انگلها و پوسته پوسته شدن کمک می نماید . برای نگهداری سگ در یک وضعیت خوب ضرورت دارد که پوشش خارجی و موهای حیوان تمیز و براق بماند .

وسائل مورد نیاز برای آرایش روزانه فقط شامل یک برس یا شانه ای است که دارای دندانه های نوک تیز نباشد . سگهایی که دارای موهای نرم هستند را بهتر می توان آرایش نمود . زیرا کثافات و مواد زائد جذب آنها نمی شود و از سوی دیگر موهای آنها حالت کرکی پیدا نمی کند ولی سگهایی که دارای موهای سیم مانند هستند می بایست موهایشان 2 الی 4 بار در طول سال کوتاه شود . و در این فواصل برس زدن منظم می تواند مو را در وضعیت مناسبی قرار دهد . سگهای مو بلند نیز نیاز دارند که مرتبا ً شانه و حمام داده شوند . این امر از ژولیدگی موها جلوگیری می کند .
















آرایش منظم حیوان چندان کارسخت و طاقت فرسائی نیست . این عمل نه تنها باعث تمیزی مو می گردد بلکه باعث عکس العمل نشان دادن پوست وعضلات می شود . قبل از برس یا شانه زدن بهتر است که پوست را به خوبی و توسط هر دو دست ماساژ داد . این امر باعث بهبود گردش خون در پوست گشته و از سوی دیگر به جدا شدن موهای مرده از سطح بدن نیز کمک می کند . بعد از این کار باید موهای حیوان را به خوبی برس زد یا شانه کشید تا موهای مرده از بدن زدوده شود . سگهایی که دچار ریزش مو هستند به آرایش بیشتری نیاز دارند . بخصوص اگر در داخل خانه نگهداری می شوند . این کار رشد موهای جدید را تشویق می کند و زمان موریزی را کاهش می دهد . در مورد نژادهای کوچک خانگی چنانچه این عمل برروی یک ورق کاغذی بزرگ نظیر روزنامه انجام گیرد می توان پس از اتمام برس زدن به راحتی این کاغذ که حاوی موهای ریخته شده است را جمع کرد و دور انداخت . به این ترتیب می توان از آلوده شدن لباسها و وسائل منزل با موهای سگ پیشگیری نمود .






در واقع یکی از معضلات صاحبان سگهای خانگی ریزش موی حیوان آنها است و به گمان وقوع یک بیماری پوستی به دامپزشک مراجعه می کنند . در توضیح این مطلب باید گفت که موها نیز مانند سایر سلولهای بدن دارای زندگی محدودی هستند و پس از طی این دوره می میرند و از بدن جدا می شوند . درک صحیح این مطلب وقتی کسب می گردد که شما به برس موی خود نظری بیاندازید . قطعا ً در برس تارهایی از موهای خود را خواهید یافت . این موها چیست و از کجا آمده است ؟ این موها در واقع همان موهای مرده هستند که چون اتصال ریشه آنها سست شده است هنگام برس زدن کنده شده و در لابلای دانه های برس قرارگرفته اند .

مثال دیگر زمانی است که صبح از رختخواب بر می خیزید ؛ اگر به دقت بر روی بالش خود بنگرید چند عدد از تارهای موی خود را خواهید دید که در اثر اصطکاک سر با آن جدا شده است . ولی نکته مهمتر این است که در شرایط طبیعی با مرگ هر مو ، یک رشته دیگر بوجود می آید و رشد می کند ؛ و این همان عاملی است که سر افراد را همیشه پر از مو نگه می دارد . ولی اگر سرعت مردن و ریزش موها از سرعت خلق و رشد آنها بیشتر گردد ، موها کم پشت شده و به تدریج پوست آن ناحیه قابل رویت می گردد . پدیده ای که آن را تحت عنوان بی مویی نامگذاری کرده اند . درایجاد بی مویی عوامل بسیار زیادی دخالت دارند که می توانند منجر به بیماری پوست و مو شده و باعث ریزش موها شوند . در اینجاست که لفظ بیماری را به کارمی برند .






باید دانست که سگها دارای ریزش موی فصلی نیز هستند که در این ایام ریختن موها شدت می گیرد . به طوری که با دست کشیدن به بدن حیوان تعداد بی شماری مو جدا شده و به سطوح مختلف از جمله دست ، لباس و اشیاء داخل منزل می چسبند و این همان شکایت قدیمی مراجعه کنندگان و دارندگان سگ است . ولی بدن این حیوانات هیچگاه بی مویی را نشان نمی دهد . پس این پدیده یک بیماری نیست ؛ بلکه یک حالت فیزیولوژیک است که البته تحت شرایطی از قبیل سوء تغذیه ، استرس ، کمبود ویتامینها و ... تشدید می شود و تنها راه علاج آن ، برس و شانه زدنهای مکرر و روزانه می باشد .

غیر از ایام موریزی ، سگهای خارج از خانه اغلب نیازی به آرایش موها و تیمار (رسیدگی به موها) ندارند . زیرا در مقابله با شرایط جوی لازم است که روغنهای طبیعی را در موهای خود داشته باشند . حتی به سگهایی که پوست خیلی خشک و پوسته پوسته دارند می توان روغن کبد ماهی داد و ازمکملهای مشابه استفاده کرد . آرایش سگها به منظور نمایش و مسابقه می تواند جنبه جدی تری پیدا کند و درکشورهایی که این مسائل مطرح می باشد ، بسیاری از افراد ترجیح می دهند که حیوان خود را برای آرایش و شستشو به سالنهای مخصوص این کار ارجاع دهند . دراین سالنها حیوان به نحو حرفه ای مورد آرایش قرار می گیرد . حتی آرایش نمودن برخی از سگها نظیر Old English Sheepdog به وسائل اختصاصی احتیاج دارد .






چنانچه برس زدن موهای سگ بطور منظم صورت پذیرد ، معمولا ً نیازچندانی به شستن حیوان نمی باشد . اما در مواردی که آلودگی پوست و موها با شانه زدن رفع نمی شود و یا حیوان دارای موهای سفیدی است که به شستن احتیاج دارد ، می توان اقدام به شستشو و حمام دادن حیوان کرد . با این وجود شستشوهای مکرر و زود به زود ، به دلیل نرم شدن موها و ازبین رفتن چربیهای طبیعی پوست به هیچوجه توصیه نمی شود .

برای شستن بدن سگها باید از شامپو استفاده گردد و در این رابطه می توان از انواع شامپوهای سگ و یا شامپو بچه بهره گرفت . مشروط بر آنکه نهایتا ً بدن حیوان را به خوبی آب کشیده و در ضمن طی چند روز بعد موها و پوست را ازلحاظ وجود شوره مورد بررسی قرارداد .











چنانچه بعد از شستشو ، بدن حیوان شوره بزند باید به دو موضوع مشکوک شد :

اول آنکه بدن حیوان به آن شامپو حساسیت و دارد .
دوم آنکه عمل آب کشیدن بطور مناسب صورت نگرفته است .

در هر دو صورت ، بدن حیوان دچار خارش می شود و این مسئله می تواند صاحب دام را سریعا ً متوجه موضوع نماید . در هر صورت بهتر است که در مواجه شدن با چنین مواردی ، با یک دامپزشک آگاه مشورت شود و یا در شستشوی بعدی از شامپوی دیگری استفاده گردد .

برای شستن حیوان بهتراست که از آب ولرم مایل به سرد بهره گرفته شود . زیرا در احساس سگها حرارت گرم ، 27 درجه و حرارت داغ ، معادل 38 درجه می باشد .






در زمان حمام دادن یا شامپو زدن باید دقت کرد که شامپو و آب وارد چشمها و گوشهای حیوان نشود . استفاده از وانهای کوچک و یا تشت برای شستشوی حیوانات مناسب است . بدین ترتیب می توان سگ را بطور کامل در آب شناور ساخت و بخوبی شست . بسیاری از حیوانات چنانچه از ابتدای زندگی به حمام کردن عادت داده شوند ، از این عمل لذت می برند . اما شستن سگهای بزرگی که از حمام خوششان نمی آید کار مشکلی است و اغلب به کمک فرد دیگری نیز نیاز خواهد بود .

پس از اتمام شستشو و بخصوص در ایام سرد ، باید بدن حیوان را خشک کرد . بهتراست تا چند ساعت از برخورد هوای سرد با سگ جلوگیری کرد . این نکته بخصوص در سگهای نژاد کوچک از اهمیت بیشتری برخورداراست .

نحوه خشک کردن حیوان نیز به حوصله و زمان و امکانات صاحب آن بستگی دارد . می توان سگ را به وسیله یک پارچه جاذب رطوبت مانند حوله خشک کرد . برخی از افراد ترجیح می دهند که سگ خود را به وسیله سشوار خشک کنند .






گاهی اوقات و بسته به شرایط جغرافیایی ، ممکن است موها به وسیله موادی از قبیل نمک ، قیر ، لجن ، رنگ ، صمغ درختان و امثال آن آغشته و آلوده گردد . در این موارد برای پاک کردن مو و پوست به هیچ وجه از موادی نظیر بنزین ، نفت ، تورپنتین و مواد شیمیائی مشابه استفاده نکنید . زیرا این مواد باعث خشکی پوست و تخریب آن می گردند . چنانچه این آلودگیها مختصر و سطحی باشند ، می توان با قیچی موهای آلوده را قیچی کرد . در غیر اینصورت بهتراست که منطقه آلوده را به وسیله روغنهای گیاهی یا معدنی به مدت 24 ساعت چرب نگه داشت و بعد از آن به وسیله صابون و آب بدن را شستشو داد .

در مناطقی که گیاهان تیغ دار رویش زیادی دارند ، صاحبان سگها می بایست بطور مکرر نواحی مختلف بدن حیوان نظیر بین پنجه ها ، زیرپاها ، اطراف گوشها و دستگاه تناسلی را بازرسی نموده و این خارهای خطرناک را از بدن جدا سازند .

گل و لای و لجن و توده های سفت ، اغلب در اطراف گوش و زیر پاها یافت می شوند و باعث آلودگی محیط و گرفتاریهای زیادی می گردند . در بعضی موارد حیوان با توسل به دندانهایش سعی به کندن و دفع آنها می کند . این توده ها را به راحتی می توانید از سطح مو قیچی کرده و جدا سازید . در انجام این کار باید به دو نکته توجه کرد :

اول این که مو را نباید آنچنان قیچی کرد که کم پشتی آن بارز گردد .

دیگر اینکه به پوست نیز آسیبی وارد نگردد .

البته توده های کوچک را بهتراست که با شانه کردن از سطح و موازی با پوست از روی موها جدا نمود . اقدامات آرایشی و بهداشتی تنها محدود به موها نمی شود ؛ بلکه چشم ها ، دندانها ، ناخنها و گوش ها نیز باید مورد مراقبتهای خاص قرارگیرند .



+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1392ساعت 14:59  توسط rio  | 

آفِن پینچِر سگ کوچکی است به همراه پوشش ضخیم و موهای بلند در سرتا سر صورتش.رفتارش مانند تریرهای کوچک است. آسیب پذیر نمی باشد. دارای جثه گرد ، سینه عمیق ، گردن کوتاه و چشمهای گرد وسیاه می باشد. دمش را به حالت افراشته نگاه می دارد. گوشها نوک تیز و کاملاً برافراشته اند. معمولاً به رنگ سیاه و خاکستری تیره می باشد اما رنگ سرخ و قهوه ای نیز مورد قبول است.





خلق وخو

خصوصیات رفتاری آفِن پینچِر به تریرها شبیه می باشد اما بر خلاف آنها با سایر سگها و حیوانات خانگی کنار می آید خصوصاً اگر از سنین پایین با آنها بزرگ شود. شجاع ، لجباز ، بازیگوش و شلوغ است. یک مدافع نترس. بسیار احساساتی و جذاب. از بودن در کنار اعضای خانواده لذت می برد. آموزشهای او باید با دقت و حوصله انجام گیرد. کارهای معمولی را خیلی سریع می آموزد. برای کودکان پیشنهاد نمی شود. نسبت به غذا و وسایل بازیش حالت دفاعی دارد. به شرط آنکه دما بالای 20 درجه باشد به کوهنوردی علاقه دارد. غالباً پارس می کند. بیشتر برای خانواده های شلوغ و پر جنب و جوش پیشنهاد می شود.

وزن و ارتفاع :

وزن در نرها: (3- 3.36) کیلوگرم ، وزن در ماده ها: (3- 3.36) کیلوگرم ارتفاع در نرها: (25-28) سانتیمتر ، در ماده ها: (25-28) سانتیمتر




مشکلات سلامتی

اصولاً بیماری و مشکل خاصی ندارد اما مانند سایر سگهای صورت پهن در آب و هوای گرم به مشکل تنفسی بر می خورد.




شرایط نگهداری

آفِن پینچِر برای نگهداری در آپارتمان مناسب می باشد. اصولاً در داخل خانه پر جنب و جوش است و نیازی به حیاط ندارد. این نژاد نسبت به گرمای هوا حساسیت دارد و گرما به پوشش آن آسیب می رساند.

فعالیت بدنی

اگرچه یک سگ کوچک و پر انرژی است اما بازی کردن در داخل خانه نیازهای بدنی او را تأمین می نماید. آنها همچنین به پیاده روی و دویدن در فضای آزاد علاقه دارند.




طول عمر

حدود 10-12سال.

آراستن

موهای ضخیم آفِن پینچِر را نباید هرگز کوتاه کرد چراکه برای سالهای زیادی آسیب می بیند. باید بصورت هفتگی شانه و برس کشیده شود. ریزش مو در این نژاد بسیار کم و ناچیز می باشد.




تاریخچه

هیچ منبع موثقی در مورد منشأ این نژاد وجود ندارد. این نژاد احتمالاً نشعت گرفته از سگهای تیپ تریر و Brussels Griffon می باشد. ابتدا از آن در مزارع بعنوان شکارچی موش استفاده می شد. این نژاد در دهه 18 و 19 میلادی در بین مردم بعنوان یک حیوان خانگی شناخته و محبوب شد.

گروه : سگهای عروسکی















+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1392ساعت 14:59  توسط rio  | 




باسِنجی سگی کوچک ، عجیب و غریب و باهوش است. دارای پوشش صاف و درخشان به رنگ سیاه - قهوه ای و قهوه ای - سفید می باشد. معمولاً نوک پاها ، سینه و نوک دم سفید می باشند. دارای کمر صاف ، پاهای بلند و پیشانی چین خورده است (پیشانی چین خورده چهره ای همیشه نگران به باسِنجی داده است). گوشها نوک تیز و برافراشته و دم فر خورده می باشد. برخلاف سایر سگها ، ماده باسِنجی تنها یک بار در سال فحل می شود (تنها یک بار در سال جفتگیری می کند).







خلق وخو



باسِنجی سگی است هوشیار ، پر محبت ، نیازمند توجه ، پر انرژی و شجاع. به بازی کردن علاقه زیادی دارد و حیوان مناسبی برای نگهداری در خانه است. بسیار باهوش است و آموزشها را به خوبی فرا می گیرد و علاقه دارد تا صاحبش را خشنود سازد. برای نگهداری در کنار سایر حیوانات خانگی پیشنهاد نمی شود. رابطه بهتری با بزرگسالان دارد. آب و هوای مرطوب را دوست ندارد. باید همیشه مقداری اسباب بازی جهت جویدن در اختیارش قرار داد. باسِنجی زیاد پارس نمی کند اما جست و خیز زیادی دارد.







وزن و ارتفاع



وزن در نرها: (10-12) کیلوگرم ، در ماده ها: (9-11) کیلوگرم



ارتفاع در نرها: (41-43) سانتیمتر ، در ماده ها: (38-41) سانتیمتر







مشکلات سلامتی



بیماریهای کلیوی که باید سریعاً در هنگام مشاهده مورد معالجه قرار گیرد ، مشکلات چشمی و بیماریهای روده قابل ذکر می باشد.







شرایط نگهداری



برای نگهداری در آپارتمان مناسب می باشد به شرط آنکه در طول روز فعالیت بدنی کافی داشته باشد. در داخل خانه بسیار پر جنب و جوش است و یک حیاط کوچک برایش مناسب می باشد. اگر در گروه های دو یا سه تایی نگهداری شوند بسیار خوشحال خواهند بود. باسِنجی ها هرگز با یکدیگر نمی جنگند.




فعالیت بدنی



به ورزش و فعالیت روزانه نیاز دارد و اگر صاحبش به این مسئله توجه نکند باسِنجی خیلی سریع چاق و تنبل خواهد شد.








طول عمر


حدود 10 الی 12 سال






آراستن



باسِنجی همانند گربه خود را می لیسد و هرگز بوی نامطبوع از او به مشام نمی رسد. به آراستن کمی نیاز دارد. ریزش مو در این نژاد کم و ناچیز است و برای افرادی که نسبت به موی حیوانات آلرژی دارند مناسب می باشد.








تاریخچه



اولین آثار بدست آمده که به باسِنجی شباهت دارد نقاشی های به جا مانده بر روی دیوارها و آرامگاه های مصریان از 50 هزار سال پیش می باشد. این نژاد را همچنین
Congo می نامند. در سال 1934 به اروپا وارد شد ، در آنجا دوباره پرورش یافت و به سایر نقاط جهان فرستاده شد. در آفریقا بعنوان راهنما در جنگل ها و همچنین بعنوان شکارچی جوندگان کوچک از آن استفاده می شود.




گروه :
سگهای تازی





+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1392ساعت 14:58  توسط rio  | 

بیماری التهاب گوش خارجی بیماری است که سبب درگیری اپیتلیوم گوش خارجی می شود. این بیماری چهره خود را بصورت حاد و یا مزمن نمایان می نماید، و در برخی موارد سبب درگیری و چهر های بالینی در لاله گوش می شود.
عواملی بسیاری سبب این بیماری در سگ و گربه می شوند که شامل: انگل، مواد خارجی، بیماری حساسیت بیش از حد، اختلال در کراتینیزه شدن، کاهش فعالیت تیروئید، بیماری خود ایمن و التهاب بافت پیوندی.
همچنین برخی شرایط همانند: شکل آناتومیک گوش خارجی، درمان غلط و بیماریهای سیستمیک نیز سبب مستعد شدن گوش خارجی برای التهاب می شوند.
علاوه بر ابن وجود بعضی از باکتریها، مخمرها نیز سبب التهاب گوش خارجی می شود.
علایم بیماری متفاوت است، ممکن است صاحب حیوان در مراحل اولیه بیماری متوجه این التهاب نشود و دامپزشک در زمان معاینات عمومی این بیماری را تشخیص دهد، اما اغلب علایم همراه با سرخی بیش از اندازه گوش خارجی، خارش، تکان دادن سر، وجود درد، ترشحات درگوش خارجی، پوسته پوسته شدن داخل گوش خارجی و در موارد بیشرفته بیماری وجود اکسودا و چرک همراه است.
در مشاهدات صورت گرفته در کلینیک مواردی از التهاب گوش خارجی دیده شد که به علت پیشرفت بیماری و درد شدید و متاسفانه درمان غلط، سگ بیماری لاله گوش خود را بر روی جسم سفت قرار می داد و با ضربات دست سعی در کاهش درد و خارش داشت که این امر سبب گوشت آوردن لاله گوش شد.
با توجه به اینکه عوامل مختلفی سبب پیدایش بیماری التهاب گوش خارجی می شوند توصییه می شود صاحبان حیوان از هر گونه خود درمانی اجتناب ورزند و حیوان خود را هر چه سریعتر به دامپزشک نشان دهند تا درمان بیماری بدرستی صورت گیرد، همچنین معاینات منظم سه ماه یکبار در حفظ سلامت بیشتر حیوان کمک خواهد کرد.




__________________
+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1392ساعت 14:57  توسط rio  | 


طرز استفاده از دارو های چشمی برای سگ:
استفاده از پوماد چشمی برای سگ بسیار اسان می باشد.در این هنگام باید پلک پایین سگ را با انگشت خود کمی بکشید و مقداری از پوماد را در ان قرار داده و پلک را رها کنید و با دست خود ماساژ دهید.برای استفاده از قطره چشمی نیز باید اول سر سگ را بالا نگه دارید و با دست خود پلک پایین را به ارامی بکشید و رو به بالا ببرید.در این هنگام فرد دیگری نیز باید به شما کمک کند.ان شخص باید از بالا دارو را در چشم سگ بچکاند.
برای پیشگیری از الودگی مابقی دارو ها باید دقت نمود که نوک دارو با دست یا چشم و یا… سگ تماس پیدا نکند.


استفاده از دارو های های گوشی:برای استفاده از این نوع دارو ها باید گوش سگ را بالا بگیرید و قطره را درون گوش سگ بریزید.بعد از این عمل گوش سگ را پایین بیاورید و به ارامی ماساژ دهید.
+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1392ساعت 14:56  توسط rio  | 

وظیفه دستگاه گوارش اخذ غذا تغییرآن وتامین انرژی لازم برای بقاء زندگی است. اعضاء اصلی دستگاه گوارش شامل معده وروده ها می باشند که اختلالات حاصل ازآن نسبت درصد بالایی ازمراجعات به دامپزشک را شامل می شود( غیرازواکسیناسیونهای متداول) به خاطرداشته باشید درطول حیات حیوان ناراحتیهای گوارشی همچون اسهال واستفراغ پیش خواهد آمد. برگرداندن غذا. یبوست. مدفوع غیرعادی. نفخ شکم وادرارهای غیرعادی نیزازیافته های بیماریهای گوارشی می باشند. سگی که دچاراختلالات گوارشی است به شدت نا آرام گشته نمی تواند استراحت کند. همچنین مرتب ازدهانش بزاق تراوش می شود. این حالت سبب نیازوافرحیوان به آب می شود درپی آن ادرارهای پیاپی را شاهد خواهیم بود.
استفراغ (Vomiting)
استفراغ دارای علل مختلفی است که دراین میان بعضیها حادترو خطرناکترهستند. درصورتی که حیوان تنها یک باراستفراغ کند وظاهرسالم وسرحالی داشته مشکل دیگری را نشان ندهد جای نگرانی نیست. زیرا این حالت به علت تغییرغذا وخوردن زباله ویا خوردن بعضی ازگیاهان می باشد. بهتراست یک روزبه او غذا نداده وکمی به حیوان یخ بخورانید. به زودی مشکل برطرف می شود. بعد ازآن ازیک جیره غذایی تنظیم شده مثل غذای نوزاد ویا همبرگر آب پزشده به همراه برنج آب پز(بهتراست چرب نباشد) را به مدت چند روزاستفاده نمایید. چنانچه حیوان استفراغهای پیاپی وشدید به همراه سایرعلائم همچون اسهال. پریشانی ویا غش را نشان دهد حیوان را به نزد دامپزشک ببرید. اگردراستفراغ حیوان خون وسایرمواد غیرعادی مشاهده کردید موضوع را جدی بگیرید. استفراغ ممکن است به دلیل عفونتهای ویروسی انسداد ناشی ازاجسام خارجی. تومورها. عفونت لوزالمعده وبیماریهای کبدی وکلیوی ایجاد شود.
اسهال (Diarrhea)
اسهال یکی ازنشانه های رایج بیماریهای گوارشی است. درشرایطی که با عارضه دیگری همراه نباشد به سادگی درمان می شود. درصورت وجود اسهال مداوم حتما نزد دامپزشک بروید ونمونه ای ازمدفوع حیوان را به همراه داشته باشید. بدین ترتیب تشخیص اودقیق ترخواهد بود.اگراین امکان وجود ندارد که نمونه را با خود ببرید باید بتوانید شرح کاملی ازشکل ورنگ وقوام ومیزان وحجم مدفوع ارائه دهید. این اطلاعات کلید درمان بیماری هستند. غذای غیرعادی ویا خوردن هرچیزی که قابل هضم نباشد ازجمله دلایل بروزاسهال است. بیماریهایی مثل گاستروآنتریت ویروسی ناشی ازکورونا ویروس ویا پاروویروس که اسهال شدیدی به دنبال دارند با واکسیناسیون قابل پیشگیری هستند. سگی که اسهال دارد باید ازنظرآلودگی به انگلهای داخلی همچون کرمها وکوکسیدیاها وژیاردیا مورد آزمایش قرارگیرد.
برای درمان اسهال باید حیوان 24ساعت ازغذا محروم باشد. دراین مدت فقط می توانید مقدارکمی آب به همراه برنج آب پزبه حیوان بخورانید که این امرموجب کاهش شدت علائم بیماری خواهد شد. روزبعد می توانید ازجیره کامل غذایی همانطورکه درمورد استفراغ بیان شد استفاده کنید. اگربا این درمان اسهال برطرف نشد با دکتردامپزشک تماس بگیرید.
یبوست (Constipation)
موقعی که حیوان بیش ازیک یا دوروز مدفوع خود را دفع نکند بیانگراین است که دچاریبوست شده است. دراین حالت ممکن است علی رغم تمایل دام به دفع مدفوع این امرصورت نگیرد. یبوست با علائمی همچون بی میلی وبی اشتهایی همراه است. اگرعارضه ادامه یابد علائم استفراغ نیزظاهرمی گردد. بعضی اوقات ممکن است ماده آبکی وخون آلودی دفع شود که مشابه اسهال است. ودرعین حال روده بزرگ انباشته ازمدفوع سفت وسخت می باشد.
ممکن است یبوست پس ازخوردن غذاهایی که دارای فیبرکمتری هستند همچون استخوان. علف وکاغذ وسایرمواردی که قابل هضم نیستند ایجاد شود. دربرخی موارد یبوست به دنبال بزرگ شدن غده پروستات وفتق ویا مشکلات ارثی درکلونها ایجاد می گردد. برخی ازحیوانات مستعد ابتلا به یبوست هستند که باید مورد توجه ومراقبت قرارگیرند. بعضی دیگرمخصوصا آنها که موهای بلندی دارند به دلیل انسداد مناطق اطراف مقعد توسط پوشش بدنی به طورمکانیکی دچاریبوست می گردند. دراین حالت عبورمدفوع به خارج میسرنخواهد بود. اگرسگ ازاین نوع نژاد است به این مسئله توجه کنید ومراقبش باشید.
نفخ (Bloat)
نفخ وچرخش واتساع معده ناشی ازآن درگاستریت حاد خیلی سریع اتفاق افتاده واغلب کشنده است وپیش ازآنکه متوجه عارضه شوید موجب مرگ حیوان می شود. این بیماری درسگهای سینه فراخ مشاهده می گردد بدین صورت که به دنبال انباشته شدن معده ازگازومایع وتورم آن این عضو درطول محود خود پیچ می خورد. دراین حالت سگ دچارشوک گردیده که به منظورجلوگیری ازمرگ حیوان می بایست هرچه سریعتربه درمان نفخ وچرخش معده اقدام نمود. سابقه سگ مبتلا به نفخ حاکی ازآن است که حیوان غذای زیادی خورده وپس ازآن مقدار زیادی آب نوشیده است وبه دنبال آن دویا سه ساعت بعد فعالیت بدنی زیادی داشته است. اولین علامتی که درسگ مبتلا بروزمی کند بی قراری است. به دنبال آن شکم متورم وسفت می شود به طوری که اگرضربه آرامی به شکمش وارد کنید تولید صدای طبل مانند می کند. بهترین کاربرای نجات حیوان عمل جراحی است که بلافاصله بعد ازمشاهده علائم انجام می گیرد. طریقه آن به گونه ای است که به سرعت ازفشارهوای داخلی معده کاسته شده وچرخش معده اصلاح گردد. علاوه براینکه تزریق داخل وریدی سرم موجب تقویت جریان خون می شود تنظیم مایعات والکترولیتها را نیزدربدن به همراه دارد. تغییرشرایط زندگی وجیره غذایی حیوان به تنهایی نمی تواند حیوان را ازابتلا به نفخ مصون بدارد. دراین ارتباط می توانید با انجام دستورات زیربه حیوان کمک کنید.
1- تغذیه با مقدارکم صورت گیرد به عبارتی می توانید به جای استفاده ازیک وعده غذا با حجم زیاد ازدوتا سه مرتبه با حجم کم استفاده نموده ویا غذای خشک درطول روزدردسترس حیوان قرارداده واجازه دهید آزادانه ازآن تغذیه کند.
2- ازآشامیدن آب بعد ازغذا جلوگیری کنید.
3- هرگزبعد ازغذا حیوان را مجبوربه تمرین وفعالیت بدنی نکنید.
اگرقراراست روزی دو یا سه بارغذای خشک را دراختیارحیوان قراردهید ابتدا به غذا آب بیافزایید تا نرم شود. بدین ترتیب غذا سریعتربلعیده شده تمایل سگ به آشامیدن آب ازبین می رود.
نارسایی بخش برون ریزلوزالمعده (Pancreatic Exocrine Insufficiency)
سگهای مبتلا به این بیماری دارای اشتهای زیادی بوده ولی درعین حال وزنشان افزایش نمی یابد. مدفوع این حیوانات نیزدارای حجم زیاد ورنگ روشنی بوده بسته به میزان چربی وپروتئینهای هضم نشده گاهی چرب وروغنی وبسیاربدبو است. این سگها قادربه تولید آنزیمهای لوزالمعده نیستند. آنزیمهای فوق درعمل هضم وجذب مواد غذایی دخالت می کنند. این نارسایی با تجویزمادالعمرآنزیمهای لوزالمعده درمان می شود که معمولا آنها را به طورمستقیم به غذا اضافه می کنند. درکنارآن میزان پروتئین غذا باید متعادل بوده وازموادغذایی کم چربی استفاده شود.
بادشکم (Flatulence)
خوردن پیاز. باقلا. کلم .گل کلم ودانه های سویا وسایرغذاهای تخمیرشونده موجب بادشکم می شود. همچنین مورد مشابهی برای جیره هایی که دارای میزان بالایی شیریا گوشت باشند دیده شده است. احتمال دارد با تغییرغذای سگ وضعیت بهترشود. اگربهبود نیافت می توانید مقدار کمی Digel (سیمتیکون Simethicone) که دارای آنتی اسیداست) استفاده کنید. دراین حالت عارضه برطرف خواهد شد اگرتدابیرفوق با شکست روبروشد بهتراست حیوان را نزد دامپزشک ببرید. شاید مشکل خاص دیگری وجود داشته باشد.
خوردن مدفوع(Eating Stool)
کوپروفاژی (Coprophagy) یا خوردن مدفوع معمولا درسگهای کوچک دیده می شود. باید این عادت ناخوشایند وغیربهداشتی را ازبین ببرید. اضافه کردن بعضی ازچاشنیهای گوشت به غذا نتیجه جالب توجهی داشته است. زیرا باعث می شود مدفوع بوی بدی پیدا کند(سگ ازخوردن آن امتناع می ورزد). گاهی اوقات تغییراتی درجیره غذایی می تواند مشکل را حل کند. اگرهیچ یک ازتدابیرفوق موثرواقع نگردید به دامپزشک مراجعه نمایید. شاید حیوان به کمبود غذایی خاصی مبتلا باشد. خوردن مدفوع حالت مشمئزکننده ای را درشما ایجاد کرده وباعث دلزدگی شما ازحیوان می شود. وقتی متوجه این عمل شدید به شدت با انجام آن مخالفت کنید وبا توجه به روشهای تربیتی خاص این عادت را ازسرحیوان بیاندازید.
سوزش مقعد(Anal Iritation)
سگی که پشتش را گازمی گیرد لیس می زند ویا برزمین می کشد ازناراحتیهای مقعد رنج می برد. احتمالا دراین حالت به دلیل تحریک حاصل ازمدفوع جامد وسفت مقعد سوزناک ومتورم می شود. ممکن است کیسه های مقعدی پرشده باشند اولین قدم درکاهش درد یافتن علت بیماری است. تمیزکردن مقعد با آب گرم واضافه کردن ژل پترولیوم وسایرترکیبات مسکن ازسوزش ودرد حیوان خواهد کاست.
+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1392ساعت 14:56  توسط rio  | 

سيستم ادراري شامل کليه ها ، حالبها ، مثانه و مجراي ادرار است . عضو اصلي در اين مجموعه کليه ها هستند که ميزان آب و مواد معدني بدن را در حال تعادل نگه مي دارند و با دفع مواد زائد در برقراري تعادل محيط داخلي بدن کمک مي نمايد .نشانه هايي که دلالت برمشکلات ادراري دارند به شرح زيرمي باشد :
- عطش زياد و افزايش ادرار وجود خون يا چرک در ادرار
- تلاش براي ادرارکردن استفراغ
- دفع ادرار به صورت مکرر و حجم کم وضعيت غير طبيعي بدن
- ناتواني در دفع ادرار کاهش اشتها
- عدم کنترل بر دفع ادرار کاهش وزن

سنگ مثانه :
سنگ مثانه درسگها نسبتا شايع است . برخي از نژادها ازجمله پکينز ، داشهوند و کاکراسپانيل استعداد بيشتري نسبت به ساير نژادها در تشکيل سنگ دارند . برخي ديگر نظير دالماسين داراي يک نقص ارثي هستند که آنها را نسبت به تشکيل سنگ ادراري مستعد مي سازد . در سگهاي نر معمولا سنگها وارد مجراي ادرارشده و در آنجا باعث انسداد مي گردند .
نشانه هاي سنگ مثانه عبارتند از تلاش براي ادرار کردن و دفع مکرر ادرار و حجم کم و وجود خون در ادرار در اثر عدم ادرار کردن به انسداد مجراي ادرارمشکوک مي شويم . سنگ مثانه مي تواند در اثر عفونت مثانه ايجاد شود . بنابراين درمان عفونت لازم و ضروري است . سنگها را مي بايست به طريقه جراحي از داخل مثانه خارج نمود . مداواي داروئي و اصلاح جيره مي توانند از تشکيل مجدد سنگ پيشگيري کنند .
+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1392ساعت 14:55  توسط rio  | 

نام داش هوند ازدوکلمه dach به معنی گورکن و hund به معنی سگ آمده است . کتبی که ازقرون وسطی اروپا به دست آمده اشاره به نوعی سگ می کند که از لحاظ توان دنبال کردن شبیه به تازیها و ازلحاظ رفتار و خلق و خوی شبیه به تریرها بوده است. و از این لحاظ که می توانستند گورکن را تعقیب کنند تحت عناوین dachs – hund , badger – dog نامیده شده اند. به علاوه درنواحی مختلف نیزازسگهای مختلفی که قادر به شکارخرگوش بوده اند استفاده می شده است وهمگی آنها را تحت عنوان rabbit dog به معنی سگ شکارخرگوش می نامیدند .

نقاشی هایی از قرون 17،16،15 میلادی وجود دارند که شکارگورکن به وسیله سگهایی با بدن دراز پاهای کوتاه و گوشهایی با تیپ تازی را به تصویرکشیده اند . برخی ازاین سگها دارای دستهایی شبیه به باست برخی دارای سر تریر و برخی نیزدارای موهایی صاف وبلند هستند .

با توجه به این نکته که این تصاویر قبل از ابداع عکاسی و فتوگرافی نقاشی شده اند ، نمی توانند جزئیات واقعی و حقیقی مربوط به این سگها را ارائه دهند. اما آنچه مشخص است بهره گیری ازنوع خاصی از سگها در شکار گورکن بوده است. باید دانست که گورکن یک موجود نیرومند 12 الی 20 کیلوگرمی است که چه دربالا وچه درزیرزمین پرقدرت ، قوی ، زیرک و باجرات است . همچنین سگهای داش هوند درمقابله علیه گرازهای وحشی نیز مداخله می کردند .






یک داش هوند کوچک 8 الی 11 کیلوگرمی به خوبی علیه روباه ها و دنبال کردن گوزنهای زخمی کارائی دارد . حتی داش هوندهای 6 کیلوگرمی قادربه شکار سمور و خرگوش صحرائی هستند . طی 25 سال اول قرن بیستم انواعی از این نژاد به وجود آمده اند که با وزن کمتراز5/2 کیلوگرم و دور سینه ای درحدود 30 سانتیمتر هنوز هم استعداد شکارخرگوش را دارند.


از لحاظ پوشش خارجی و وضعیت موها به سه مدل مواجه هستیم که عبارتند ازداشهوند مو صاف (Smooth Dachshund) داش هوند موبلند(Long- haired Dachshund) و داشهوند موسیمی ( Wire- haired Dachshund) . این سگها دارای اندازه های مختلفی نیزمی باشند . داشهوند مو صاف با اندازه متوسط را به خوبی می توان درداخل خانه یا آپارتمان نگهداری کرد . پاهای کوتاه آن به خوبی طاقت فعالیتهای بسیارزیاد را دارد . موهای کوتاه ، تیره رنگ ، بدون بو و نرم آن نیازی به اصلاح ، برس زدن ، شانه زدن و حمام کردن ندارند . مگرآن که به صورت اتفاقی کثیف وآلوده شوند. درمحیط خارج ازخانه داش هوند سگی خستگی ناپذیر ، سرسخت و قوی است و درداخل خانه سگی مطیع و وظیفه شناس. در موقع بازی بشاش و در مواقع خطرهوشیاراست. این نژاد دارای سه نوع مو ، دو اندازه استاندارد و منیاتور و به رنگهای قرمز ، سیاه توام با قهوه ای کمرنگ (برنز) وحتی سایررنگها می باشد.



مشخصات استاندارد داش هوند

ظاهرعمومی : قد کوتاه بدن درازبا پاهایی کوچک که به خوبی عضلانی هستند . پوست حالت ارتجاعی دارد و بدون چین خوردگی زیاد کاملا انعطاف پذیراست . به نظرمی رسد در توان بالای خود برای حرکت هیچگونه لنگش ، درد عضلانی و ناهماهنگی را نشان نمی دهد . داش هوند سگ جسوری است که سرخود را با اطمینان وهوشیاری بالا نگه می دارد وحالت چهره اوحاکی از زیرکی است. روحیه شکار ، حسن بویائی قوی وصدای رسا ، آن را به موجودی مبدل ساخته که برای کاردرزیرزمین و عبور از لابلای بوته ها و درختچه ها ایده آل نموده است . حس بویائی قوی مزیت فوق العاده ای نسبت به سایرنژادها در تعقیب شکار به این سگ داده است .


جثه واندازه :

این نژاد دارای دو اندازه می باشد . اندازه استاندارد و اندازه مینیاتور . مینیاتوریک گروه جداگانه نیست اما درمقایسه باید عنوان کرد این نژاد حداکثر به وزن 5/5 کیلوگرم می رسد ؛ درحالی که اندازه استاندارد معمولا وزنی در حدود 6 الی 8 کیلو دارد .

سر :

چنانچه از بالا یا ازپهلو به سر نگاه شود بصورت یکنواخت به طرف بینی نازکترمی گردد . چشمها دارای اندازه متوسط بادامی شکل و سیاه هستند . منظره چشم مطبوع و پرنفوذ است . زوائد استخوانی بالای حدقه چشم به طرزمشهودی بیرون زده اند . قاعده گوشها نزدیک به قله سر است وخیلی به سمت جلونمی آید . طول آن متوسط وشکل آن گرد می باشد و حالت باریک یا چین دار پیدا نمی کند. جمجمه و پوزه کمی انحنا دارند . مشکی بهترین رنگ بینی است . لبها به خوبی فک پائین را می پوشانند . سوراخهای بینی کاملا باز هستند .







گردن :

بلند و عضلانی است و در ناحیه پس سرکمی خمیدگی دارد.


بدن :

درازوعضلانی است . در نمای نیمرخ کمر مختصر خمیدگی دارد . شکم دارای انحنای کمی به سمت بالا است .

دستها :

به دلیل کارائی کافی در زیر زمین ، دستها میبایست قوی ، بلند و عضلانی باشد . بازو نزدیک به دنده ها است و آرنج چسبیده به بدن قرارمی گیرد . قسمت ساعد کوتاه وعضلانی است . پنجه ها فشرده قوی و دارای انحنای مناسب و دارای بالشتکهای ضخیمی است . هردست دارای پنج انگشت است که چهار انگشت نزدیک به یکدیگر و جهت کارمورد استفاده قرار می گیرند . ناخنها کوتاه هستند .


پاها :

قوی و عضلانی هستند . لگن ، ران ، ساق وقلمهای پا دارای طول یکسانی می باشند . پاها به جوانب چرخش ندارند . وقتی ازپشت به قلمها نگاه می شود عمودی و موازی هستند . پنجه های پا کوچکتر از پنجه های دست بوده و تنها دارای چهار انگشت خمیده و بالشتکهای ضخیم می باشند .



دم :

در ادامه ستون مهره ها قراردارد . فاقد فرخوردگی و تاشدگی است . حالت نگه داشتن دم چندان قابل توجه نیست .

خلق وخو :

داش هوند سگی با هوش ، دوست داشتنی ، بدون خجالت ، جسور و بی باک است .


موها :

داش هوند دارای سه نوع مو است :


1- صاف (Smooth)
3 - سیمی (Wire- haired)
3 - بلند (Long- haired)


داش هوند مو صاف

موها :

کوتاه ، صاف و براق هستند . این موها خیلی بلند و نه خیلی ضخیم می باشند .


دم :

به تدریج نازک می شود . دم دارای موهای پر پشت نیست . ممکن است تعدادی موی بلند و سیخ شده در زیر دم دیده شود .



رنگ موها :

اگرچه رنگ پایه اهمیتی ندارد . غالبا الگوهای خاص و رنگهای ویژه ای دیده می شوند . ازجمله رنگهای داش هوند قرمز (همراه یا بدون رگه های سیاه رنگ) و کرمی رنگ می باشد . ممکن است رگه های کوچک سفید رنگی نیز بر روی سینه دیده شوند . بینی و ناخنها سیاه هستند . ترکیب دورنگ عبارتند از سیاه و شکلاتی ، خاکستری (آبی) و حنایی همراه با لکه های برنزی رنگ دربالای چشمها ، کناره فکها و لب پائین ، لبه داخلی گوش ، داخل و خارج دستها ، برروی پنجه ، اطراف مقعد و 2/1 – 3/1 زیردم . البته الگوی خالخالی هم در این نوع داشهوند وجود دارد . درنوع ساده آن یک رنگ روشن در زمینه یک رنگ تیره تر ایجاد الگوی خالخالی می کند . در نوع مضاعف آن مقادیر متنوعی ازرگه های سفید در الگوی خالخالی ساده به وجود می آید .

داش هوند با موی سیمی

موها :

به استثناء فک ها ، ابرو و گوش تمام بدن به وسیله یک نوع موی سخت ، خشن ، ضخیم و کلفت پوشیده شده است . در لابلای این موها موهای کوتاهتر و نرمتری نیز وجود دارد . موهای گوش کوتاهتر از موهای بدن هستند و تقریبا صاف می باشند . ترکیب کلی موها در این نوع به نحوی است که از فاصله دور بسیار شبیه نوع مو صاف می نماید .

رنگ موها :

با آنکه متداول ترین رنگ ها در این نوع شامل خاکستری تیره ، سیاه و برنز ، همراه با رگه های متفاوت قرمزمی باشد ؛ بقیه رنگها نیز می توانند مطرح شوند . ممکن است لکه های سفیدی بر روی سینه دیده شوند .







داش هوند مو بلند

مو در این نوع داش هوند ، نرم و غالباً کمی موجداراست . در زیر گردن و جلوی سینه ، زیر بدن و گوشها و پشت پاها از طول بیشتری برخوردارمی باشد . مو نباید حالت مجعد و فرفری داشته باشد .


دم :

مسیر آن در ادامه ستون مهره قرارمی گیرد . موهای دم از طول بیشتری برخوردارند و حالتی شبیه به پرچم ایجاد می کنند .


رنگ موها :

ترکیب رنگها در این نوع شبیه به داش هوندهای موصاف می باشد .


این سگ دراصل برای شکار گورکن و خرگوش و موش در مزارع بکار می رفت . وی دارای قدی کوتاه با پاهای کوچک و بدنی کشیده است . دارای 3 نوع مو بلند و موکوتاه و مو ضخیم است . وی استعداد فوق العاده ای در شکار دارد . قدرت آن در شکار دارد . قدرت آن در شکار گور کن که یک موجود نیرومند 5/2 کیلوگرمی است تاییدی بر این ادعا است . حتی داش هوندهای 6 کیلوگرمی قادربه شکار سمور و خرگوشهای صحرایی هستند . نژاد داش هوند یک سگ بسیار دوست داشتنی است و بعنوان سگ خانگی مناسب است هرچند که نگهداری آن کمی مشکل است .
+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1392ساعت 14:54  توسط rio  | 

تریرهای اسکاتلند تا سال 1873تنها شامل یک گروه ازسگها وتحت عنوان Scotch Terrier بود. دراین زمان این گروه به دودسته تقسیم شد که عبارتند ازandie Dinmont Terrier و. .Skye Terrier نژادهایی که امروزه آنها را تحت عناوین Scottish Terrier , West Highland Whithe Terrier , Cairn Terrier می شناسیم دردسته Skye Terrier قرارمی گیرند یعنی این سه نژاد درناحیه غرب اسکاتلند ازیک ریشه منشا گرفته اند وتنها وجه تفریق آنها رنگ آنها است .

در اواخر قرن نوزدهم سگهای تیپ Scottish Terrier مورداصلاح نژاد قرارگرفتند . مبنای کاردراین گروه رنگ سفید بود . بدین ترتیب درسال 1908 اولین West Highland White Terrier به ثبت رسید . درسال 1909 نمایشگاهی ازسگهای مو کوتاه در جزیره Skye به عمل آمد و بدین ترتیب درسال 1910 ، Skye Terrier مو کوتاه نیزبه ثبت رسید و این مسئله قضات نمایشگاهها را درداوریهایشان با اشکال روبروکرد . لذا درخواست تغییرنام Skye Terrier موکوتاه به کرن تریرمطرح گردید (cairns محلی است دراسکاتلند) .





مشخصات استاندارد کرن تریر


مشخصات کلی :

سگی است فعال وبازیگوش وسخت کوش از گروه تریرهای پاکوتاه . حرکات آن بسیارآزادانه است . سرآنها نسبت به بقیه تریرها کوتاه تر و پهن تر است و آنچنان به وسیله مو پوشیده شده که قیافه ای شبیه به روباه پیدا کرده است .


پوزه: پوزه قوی بوده ولی خیلی طویل نمی باشد. بینی سیاه است. چشمها بیش ازآنکه فرورفته باشند پهن هستند. با اندازه متوسط وقهوه ای رنگ با ابروهایی پرپشت وپشمالو .

گوشها : کوچک بوده وبه خوبی افراشته وراست قرارمی گیرند ودرکناره های سرحالت پهنی دارند وفاقد موهای بلند هستند.

بدن :

عضلانی ، قوی ، فعال و ارتجاعی و نیز کتف آن شیبدار است . پاها اندازه متوسطی دارند اما استخوانهای آنها چندان سنگین نیست . دستها از ناحیه آرنج چرخش ندارند اما نواحی پائین تر از آن ممکن است که به سمت خارج چرخش داشته باشند . پنجه های جلوئی بزرگتر از پنجه های عقبی هستند . پاها می بایست که به وسیله موهای سختی پوشیده شده و بالشتک های کف پنج ها می بایست ضخیم و قوی و در اندازه ای باشد که سگ به راحتی بتواند بایستد .

دم :

درتناسب باسربه خوبی به وسیله موپوشیده شده اما حالت پرمانند ندارد . دم درسطح پشت وبا جلوه قرارمی گیرد اما نبایستی فربخورد .


موها :

سخت ومقاوم دربرابرهوا ومی بایست مضاعف باشد . ( یعنی موهای ضخیم وبارزدرخارج وموهای نرم وکوتاه درزیرآنها) .

رنگ :

به استثنا رنگ سفید ممکن است به هررنگی دیده شوند.


اندازه:

اندازه های ایده آل دراین نژاد بدین شرح است :

وزن درسگهای نر : 7 کیلوگرم

وزن درسگهای ماده : 5/6 اینچ

ارتفاع ازناحیه جدوگاه درسگهای نر : 25 سانتی متر

ارتفاع ازناحیه جدوگاه درسگهای ماده : 5/35 الی 5/37 سانتی متر


این اندازه ها برای سگهای بالغ دوساله استاندارد است . سگهای پیرتر ممکن است ازوزنی بیش ازاین برخوردارباشند

سگی است فعال ، بازیگوش و سخت کوش از گروه تریرهای پا کوتاه . حرکات آن بسیار آزادانه است . سر آنها نسبت به بقیه تریرها کوتاه تر و پهن تر است و آنچنان بوسیله مو پوشیده شده که قیافه ای شبیه به روباه پیدا کرده است . پوزه قوی بوده ولی خیلی طویل نمی باشد . بینی سیاه است . گوشها کوچک بوده و به خوبی افراشته و راست قرار می گیرند . موها سخت و مقاوم در برابر هوا و می بایست مضاعف باشد (موهای ضخیم و زبر سطحی و نرم و کوتاه در زیر) . در هر رنگی به استثناء سفید یافت می شود .


خلق وخو

کِرِن تِریِر سگی سخت کوش و خستگی ناپذیر است . باهوش ، باوفا و با محبت . سگ مستقلی است و به نظرمی آید حس استقلال طلبی در ماده ها بیشتر می باشد ، اصولاً نرها پر محبت تر هستند . بسیار شجاع و نترس است. آموزش دادن به این نژاد آسان می باشد . رابطه خوبی با کودکان دارد و به بازی با آنها علاقه می ورزد . اگر در تولگی تحت آموزشهای لازم قرار نگیرد ممکن است در بزرگسالی زیاد پارس کند و موجب مزاحمت شود . کِرِن تِریِر به کندن زمین علاقه زیادی دارد بنابراین نباید او را در فضای سبز رها کرد . گاهی اوقات می تواند در دفاع از قلمرواش نسبت به سایر سگها حالت تهاجمی پیدا کند .


وزن ، ارتفاع

وزن در نرها : (6-8) کیلوگرم
وزن در ماده ها : (6-8) کیلوگرم


ارتفاع در نرها : (25-33) سانتیمتر
ارتفاع در ماده ها : (23-30) سانتیمتر


مشکلات سلامتی

از غذا دادن زیاد به آن خودداری کنید چراکه استعداد خوبی در فربه شدن دارد. ممکن است نسبت به کک ها آلرژی نشان دهد.


شرایط نگهداری

برای نگهداری در آپارتمان مناسب می باشد ، اصولاً در داخل خانه فعال است و نیازی به حیاط برای نگهداری ندارد.


فعالیت بدنی


دویدن در یک حیاط کوچک می تواند کافی باشد اما اگر در آپارتمان زندگی می کنید سگ خود را برای پیاده روی روزانه بیرون و ترجیحاً به پارک ببرید.


طول عمر


حدود 12-15 سال.


آراستن

پوشش پر پشت کِرِن تِریِر به برس زدن و شانه کشیدن روزانه نیاز دارد تا به حالت نمدی در نیاید. ماهیانه یک بارآنرا بشوئید و قبل از خشک شدن موها را شانه بکشید. گوشه چشم ها و داخل گوشها را مرتباً تمیز نمائید و ناخن ها را کوتاه نگهدارید. ریزش مو در این نژاد بسیار کم و ناچیز است .

گروه : تریرها



+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1392ساعت 14:53  توسط rio  | 

سگها معمولا از ادرار خود برای نشانه گذاری برای سگهای دیگر نیز استفاده می کنند . اکثر سگهای نر و برخی از سگهای ماده در مکان های محتلفی ادرار می کنند تا قلمرو خود را مشخص کنند و به سگهای دیگر بگویند " من اینحا بوده ام " .
سگهای نر به این علت پای خود را بلند می کنند تا بتوانند بر سطوح عمودی ادرار کنند . دکتر بروس فاگل در کتاب خود با نام " سگتان را بشناسید " توضیح داده است که علت علاقه سگها به این عمل این است که بو بر سطح عمودی مانند دیوار یا درخت ماندگار تر از بو بر روی سطوح افقی مانند زمین است .
دلیل دیگر نیز این است که بو با بینی سگی که قرار است بعدا بیاید همسطح میشود و امکان ندارد که سگ دیگر نتواند بو را تشخیص دهد .
+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1392ساعت 14:53  توسط rio  | 

تزریق داخل عضلانی(IM) :
-هوا را به داخل سرنگ بکشید و به میزانی که می خواهید دارو بکشید به داخل ویال تزریق کنید. در صورت عدم انجام اینکار کشیدن دارو از داخل ویال بسیار مشکل خواهد بود .
-بعد از آنکه به میزان کافی دارو به داخل سرنگ کشیده شد سرنگ را به سمت بالا بگیرید و با ضربه انگشت حباب هوا را به سر سرنگ هدایت نموده و به آرامی با فشار پیستون خارج نمایید.
-تزریق داخل عضلانی باید عمیق صورت بگیرد. باید سوزن با طول مناسب انتخاب شود تا با عبور از پوست ،زیرجلد و چربی به عضله برسد. سوزن را باید بصورت عمود وارد کرد.
-در مورد دامهاي بزرگ ابتدا سوزن را وارد کنید و بعد از آن سرنگ را به آن متصل نمایید ولی در دامهاي کوچک

نظیر سگ و گربه اینکار نیازي نیست و تزریق شبیه انسان و با همان حساسیتها صورت می گیرد. قبل از تزریق اطمینان حاصل کنید که سوزن در رگ نباشد و براي اینکار قدري پیستون را عقب بکشید که اگر خون داخل سرنگ نیامدیعنی سوزن داخل رگ نمی باشد. اگر هم خون به داخل سرنگ آمد سوزن را بیرون آورده و حداقل2/5سانتی متر دورتر از محل اول تزریق را انجام دهید.

در سگ:
1:ابتدا محل تزریق را با پنبه آغشته به الکل خوب ضد عفونی کنید.مطمئن شوید پوست محل تزریق خوب استریل شود در غیر این صورت الودگی همراه با سوزن وارد بدن خواهد شد.

**:عضلات سه سر شکم واقع شده وابسته به استخوان بازو .انگشت شست سمت چپ بر روی استخوان بازو قرار می گیرد،جدا کردن عضلات شکم در دست چپ و سوزن در عضلات شکم قرار داده شده است.با کشیدن پیستون به سمت عقب مطمئن شوید که سوزن را در رگ خونی قرار نداده اید .
**:عضله چهار سر ران قرار گرفته در سمت قدامی استخوان ران است. انگشت شست سمت چپ بر روی استخوان ران قرار دهید. سوزن در زاویه راست به عضلات شکم وارد شده است.
**:عضلات پشتی کمری در دو طرف خط وسط می تواند برای تزریق عضلانی استفاده می شود. انگشت شست دست چپ بر روی قسمت عرضی مهره کمری قرار گرفته است.
تزریق زیرجلدي(SC) :
-بهترین محل تزریق زیرجلدي نیمه بالایی گردن و جلوي کتف یا روي دنده ها کنار کتف است .

-سوزن مناسب براي این نوع تزریق به طول 1/2 تا 2/5 سانتی متر است.
-سوزن را با زاویه 30 تا 45 درجه وارد کنید.
-در مورد حیواناتی نظیر گاو بهتر است پوست را با دست قدري بکشید و بالا بیاورید و بعد تزریق را زیر پوست انجام دهید.


1:عضلات شکم
2: تزریق بازاویه 45 درجه:
1: عضلات پهلو:
2:تزریق با زاویه 45 درجه:
1:عضلات پشت سر:
2:بعد از وارد کردن سوزن عضله را رها کرده به ارامی تزریق کنید

**در سگ:در سگ و گربه ورید راسی پاهای جلو یا صافن پاهای عقب می باشد.ابتدا سگ را همانند تصویر زیر با گرفتن پوزه به سمت مخالف محل تزریق و با دست دیگر پا را مهار میکنیم.در بعضی از سگها ورید برامده و قابل لمس است اما در دیگر سگها با گرفتن بالای ساق پا و فشردن آن قسمت باعث میشود رگ متورم گردد:

**ورید صافن پای عقب:

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1392ساعت 14:52  توسط rio  | 

کلامبر اسپانیل سگی سنگین ،نزدیک به زمین با پاهای کوتاه می باشد. سر بزرگ او با پوزه گسترده، عمیق، و ابروهای پرپشتی میباشد. بینی بزرگ میباشد با سایهای به رنگهای قهوه ای ، بژ، رز و گیلاسی. دندانها به غیر از دندانهای نیش بسیار منظم میباشند. قفسه سینه گسترده و عمیق است و پاهای جلویی مستقیم و صاف میباشند. چشم های عمیقآنها به رنگ کهربایی تیره است. قسمت آویخته لب بالای سگ بیش از فک پایین آویزان است. گوشها تقریبا مثلثی شکل هستند و سرشان کمی گرد میباشد و به سمت پائین آویزان هستند. گردن ضخیم، سنگین و در گلوبسیار کلفت است. دم پرپشت آنها به پشت لنگر انداخته است. توجه: در اکثر نقاط اروپا الحاق دم غیر قانونی است. پوشش پرپشت آنها نرم ، صاف و متراکم و است. پوشش آنها عمدتا سفید، با لکه های لیمویی و یا پرتقالی است.

خلق و خو:

کلامبر اسپانیل به عنوان یک سگ مطیع، شیرین، باهوش و دلپذیر شرح داده شده است. در میان سایر نژادها آخرین گزینه و آسانترین نوع از نژادهای شکاری میباشد. آنها بسیار مهربان هستند و هنگامیکه بالغ شوند بسیار فعال خواهند بود.این نژاد با سایر سگها و حیوانات خانگی رابطه خوبی دارد. آنها می توانند نسبتا غالب باشند وبه موجودات خیره سری تبدیل شوند اگر صاحبانی منفعل، ترسو و یا بی حوصله داشته باشند .حیوانات بسیار شوخ طبعی هستند و با فرزندان بسیار قابل اعتماد میباشند. معاشرت آنها برای پیدا کردن دوستان از میان غریبه ها بسیار آسان است. آنها نسبت به نظم و انضباط خشن هیچ پاسخی نمیدهند، اما باید برای برقراری ارتباط با آنها آرام و با اعتماد به نفس بود. این سگ دارای یک حافظه خوب است وبسیار مشتاق به یادگیری است که با وجود حافظه بسیار خوبش آموزش آنها بسیار آسان میشود. کلامبر اسپانیل می تواند به عنوان سگ شکار استفاده شود. آنها شکار قرقاول و کبک را ترجیح میدهند. آنها به بازیابی اشیاء پرتاب شده علاقه زیادی دارند و همچنین به جویدن اسباب بازی.




قد، وزن:

قد: 16-20 اینچ (41-51 سانتی متر)
وزن: 55-85 پوند (25-39 کیلوگرم )




مشکلات سلامتی:

بعضی از آنها مستعد ابتلا به entropion، آب مروارید، panosteitis (لنگش نوجوانی)، دیسپلازی مفصل ران و خشکی چشم هستند. آنها تمایل به خروپف، خس خس و یاوه سرایی کردن دارند. آنها مستعد ابتلا به آلرژی پوستی نسبت به گزش کک هستند .از آنجاکه انها بسیار به جویدن علاقه دارند هیچگاه به آنها اجازه ندهید اجسام خارجی را بجوند.آنها براحتی دچار اضافه وزن میشوند پس نباید به آنها بیش از حد غذا داد.




شرایط زندگی:

کلامبرها برای محیط آپارتمان مناسبند به شرطی که به آنها اجازه فعالیت بدنی روزانه کافی داده شود ، به هر حال وجود یک حیاط کوچک مکان مناسبی برای آنها خواهد بود. آنها در داخل خانه بسیار غیر فعال هستند.آنها آب و هوای سرد را ترجیح میدهند.




ورزش:

کلامبر جوان بسیار سریع رشد می کند و بسیار فعال است.آنها در تبدیل شدن به یک سگ بزرگسال سرعت قابل ملاحظه ای دارند. آنها نیازمند یک پیاده روی طولانی روزانه میباشند. آنها به بازیابی اشیاء پرتاب شده علافه زیای دارند و میتوانند ساعتها با این کار سرگرم شوند. پیاده روی های روزانه در سلامت روانی سگ بسیار مهم است. این نژاد یک شناگر خوب میباشد.




امید به زندگی:

در حدود 10-12 سال.




نظافت:

پوشش آنها باید به طور منظم برس کشیده شود. آنها گاه به گاه نیازمند پیرایش میباشند. گوش ها و چشم ها باید بطورمنظم تمیز و بازرسی شوند. برخی از این سگ ها دچار سوزش گوش میشوند که لوسیون های ویژه می تواند برای کمک به آنها ارائه شود. اگر بیش از حد در زیر گوش مو وجود دارد، آن را قبل ازاستفاده از لوسیون تمیز کنید. در این نژاد ریزش مو سنگین است.




منشاء:

سگهای نژاد Basset Hound ، Alpine Spaniel و St. Bernard ممکن است به اصل و نسب کلامبر اسپانیل کمک کرده باشند. تاریخچه اولیه کلامبر اسپانیل به خوبی مستند نشده است و هیچ مدرک وجود ندارد، اما برخی می گویند که این سگ در قرن 18 در اطراف کشورفرانسه و در سال 1768 توسط یک دوک به نام Noailles سرچشمه گرفته است. این شخص برای رهایی از تهدید انقلاب، او سگ خود را به انگلستان، نزدیک به خانواده اش، به نزد دوک نیوکاسل منتقل کرد. برخی می گویند آن سگ در آنجا کامل شد و با موفقیت در نمایش اول خود را در قرن نوزدهم ارائه شد. گفته اند که این نژاد مورد علاقه چندین پادشاه بریتانیا بوده است، از جمله شاهزاده آلبرت (همسر ملکه ویکتوریا ا)، شاه ادوارد هفتم و پسر او، شاه جورج .V نام کلامبر از املاک دوک نیوکاسل مشتق شده است،کلامبر پارکی است به مساحت 3800 هکتار در Nottinghamshire انگلستان. Clumber نام و نام خانوادگی خود را به احتمال زیاد از نام های باستانی، "Clun" از یک رودخانه محلی گرفته است. نمونه هایی از نقاشی های این نژاد به رنگهای سفید و نارنجی است که عازم شکار بوده اند وجود دارد. اگرچه استانداردهای اولیه و واقعی برای رنگ لیمویی اولویت قائل شده است. کلامبر سنگین ترین سگ نژاد Spaniels است، و سگ شکاری آرام و آهسته میباشدو گاهی به تنهایی قادر به انجام کار است. آنها استقامت بالایی دارند و از بویایی خوبی برخوردارند. از آنها برای شکار کبک، قرقاول و استفاده می شود.این نژاد در کانادا در سال 1848 وارد شد و از آنجا راه خود را به ایالات متحده باز کرد. این نژاد برای اولین بار در سال 1884 توسط AKC به رسمیت شناخته شده و یکی از 9 نژاد نخست به رسمیت شناخته شده توسط این باشگاه بود. Clumbers نژادی بسیار نادر است و پیدا کردن آنها بسیار سخت است.

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم اسفند 1391ساعت 13:44  توسط rio  | 

تاریخچه و منشا
آناتولین شپرد،با سابقه ی کهن حداقل 6000 سال است.هدف اصلی این نژاد،همراهی چوپانان عشایری ترکی و حفاظت از گله ها بود.آناتولین شپرد به عنوان مدافعی در برابر شکارچیان مورد استفاده قرار می گرفت و قادر به مقاومت در برابر آب و هوای خشن ترکیه بود.هنگامی که این نژاد برای اولین بار به بریتانیا معرفی شد،به عنوان آناتولین کاراباش (Anatolian Karabash) معرفی شد.اما در نهایت نام این نژاد در سراسر جهان به آناتولین شپرد تغییر کرد.
این نژاد با توجه به قدمتش،در سال 1950 میلادی به ایالات متحده معرفی شد و توسط American Kennel Club به رسمیت شناخته و عضو گروه نژاد های کاری شد.





ظاهر

آناتولین شپرد یک
سگ بزرگ با سر بزرگ است.پوزه ی او نیز بزرگ است و معمولا به رنگ مشکی میباشد.گوش او مثلثی و افتاده است.همچنین پوشش موی او نیز کوتاه است،اندازه ی هر تار موی آنها معمولا به 1اینچ میرسد.
موی گردن او نسبتا بلندتر میباشد و به نظر میرسد به عنوان یال است.رایج ترین رنگ در این نژاد حنیی است اما رنگهایی مثل قهوه ای ، قرمز و راه راه نیز وجود دارد.

اندازه

آناتولین شپرد نر: وزن:45-68 ک.گ ....... قد:71-76 س.م
آناتولین شپرد ماده: وزن:41-59 ک.گ ....... قد:66-71 س.م





شخصیت

نژاد شجاع،بسیار باهوش و مختص به کار نگهبانی و محافظت است.این نژاد سخت کوش و قدرتمند توانایی بالایی در حفاظت،به ویژه در رابطه با دام دارد.

روابط خانه و خانواده

آناتولین شپرد یک سگ به شدت وفادار و باهوش است.اما آیا این نژاد به عنوان حیوان خانگی مناسب است؟بله،البته اگر از تولگی با شما بوده و درست تربیت شده باشد.در غیر این صورت نژاد مناسبی برای خانه نیستند به خصوص اگر خانه کوچک و کودکان نیز در آن باشند.

پرورش

آناتولین شپرد نژاد مستقلی است و به آموزش نیاز ندارد.او حتی بدون نیاز به آموزش های صاحبش هم میتواند یک سگ گارد عالی باشد.اما اجتماعی کردن و آموزش اطاعت زود هنگام برای این نژاد توصیه میشود،چون تاثیر زیادی در کاهش رفتار پرخاشگرانه از سوی این نژاد دارد.



نگرانیهای ویژه

*این نژاد نیاز به ورزش و تحریک فکری زیادی برای جلوگیری از رفتار مخرب دارد.
*آنها علاقه ی زیادی به کندن و حفاری دارند.
*در صورت تربیت نادرست،ممکن است به دیگران یا سگهای ذیگر رفتار تهاجمی داشته باشد.

طول عمر

به طور متوسط طول عمر آناتولین شپرد ها تقریبا 12 تا 13 سال است.

بیماری ها و اختلالات شایع

*پیچش معده؛ همان نفخ است.
*دیسپلازی هیپ؛
رشد غیر طبیعی و بد شکلی مفصل ران است که موجب درد و لنگش و آرتروز میشود.
*کم کاری تیرویید

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم اسفند 1391ساعت 13:43  توسط rio  | 


وظیفه دستگاه گوارش اخذ غذا تغییرآن وتامین انرژی لازم برای بقاء زندگی است. اعضاء اصلی دستگاه گوارش شامل معده وروده ها می باشند که اختلالات حاصل ازآن نسبت درصد بالایی ازمراجعات به دامپزشک را شامل می شود( غیرازواکسیناسیونهای متداول) به خاطرداشته باشید درطول حیات حیوان ناراحتیهای گوارشی همچون اسهال واستفراغ پیش خواهد آمد. برگرداندن غذا. یبوست. مدفوع غیرعادی. نفخ شکم وادرارهای غیرعادی نیزازیافته های بیماریهای گوارشی می باشند. سگی که دچاراختلالات گوارشی است به شدت نا آرام گشته نمی تواند استراحت کند. همچنین مرتب ازدهانش بزاق تراوش می شود. این حالت سبب نیازوافرحیوان به آب می شود درپی آن ادرارهای پیاپی را شاهد خواهیم بود.



استفراغ (Vomiting)


استفراغ دارای علل مختلفی است که دراین میان بعضیها حادترو خطرناکترهستند. درصورتی که حیوان تنها یک باراستفراغ کند وظاهرسالم وسرحالی داشته مشکل دیگری را نشان ندهد جای نگرانی نیست. زیرا این حالت به علت تغییرغذا وخوردن زباله ویا خوردن بعضی ازگیاهان می باشد. بهتراست یک روزبه او غذا نداده وکمی به حیوان یخ بخورانید. به زودی مشکل برطرف می شود. بعد ازآن ازیک جیره غذایی تنظیم شده مثل غذای نوزاد ویا همبرگر آب پزشده به همراه برنج آب پز(بهتراست چرب نباشد) را به مدت چند روزاستفاده نمایید. چنانچه حیوان استفراغهای پیاپی وشدید به همراه سایرعلائم همچون اسهال. پریشانی ویا غش را نشان دهد حیوان را به نزد دامپزشک ببرید. اگردراستفراغ حیوان خون وسایرمواد غیرعادی مشاهده کردید موضوع را جدی بگیرید. استفراغ ممکن است به دلیل عفونتهای ویروسی انسداد ناشی ازاجسام خارجی. تومورها. عفونت لوزالمعده وبیماریهای کبدی وکلیوی ایجاد شود.




اسهال (Diarrhea)


اسهال یکی ازنشانه های رایج بیماریهای گوارشی است. درشرایطی که با عارضه دیگری همراه نباشد به سادگی درمان می شود. درصورت وجود اسهال مداوم حتما نزد دامپزشک بروید ونمونه ای ازمدفوع حیوان را به همراه داشته باشید. بدین ترتیب تشخیص اودقیق ترخواهد بود.اگراین امکان وجود ندارد که نمونه را با خود ببرید باید بتوانید شرح کاملی ازشکل ورنگ وقوام ومیزان وحجم مدفوع ارائه دهید. این اطلاعات کلید درمان بیماری هستند. غذای غیرعادی ویا خوردن هرچیزی که قابل هضم نباشد ازجمله دلایل بروزاسهال است. بیماریهایی مثل گاستروآنتریت ویروسی ناشی ازکورونا ویروس ویا پاروویروس که اسهال شدیدی به دنبال دارند با واکسیناسیون قابل پیشگیری هستند. سگی که اسهال دارد باید ازنظرآلودگی به انگلهای داخلی همچون کرمها وکوکسیدیاها وژیاردیا مورد آزمایش قرارگیرد.


برای درمان اسهال باید حیوان 24ساعت ازغذا محروم باشد. دراین مدت فقط می توانید مقدارکمی آب به همراه برنج آب پزبه حیوان بخورانید که این امرموجب کاهش شدت علائم بیماری خواهد شد. روزبعد می توانید ازجیره کامل غذایی همانطورکه درمورد استفراغ بیان شد استفاده کنید. اگربا این درمان اسهال برطرف نشد با دکتردامپزشک تماس بگیرید.




یبوست (Constipation)


موقعی که حیوان بیش ازیک یا دوروز مدفوع خود را دفع نکند بیانگراین است که دچاریبوست شده است. دراین حالت ممکن است علی رغم تمایل دام به دفع مدفوع این امرصورت نگیرد. یبوست با علائمی همچون بی میلی وبی اشتهایی همراه است. اگرعارضه ادامه یابد علائم استفراغ نیزظاهرمی گردد. بعضی اوقات ممکن است ماده آبکی وخون آلودی دفع شود که مشابه اسهال است. ودرعین حال روده بزرگ انباشته ازمدفوع سفت وسخت می باشد.


ممکن است یبوست پس ازخوردن غذاهایی که دارای فیبرکمتری هستند همچون استخوان. علف وکاغذ وسایرمواردی که قابل هضم نیستند ایجاد شود. دربرخی موارد یبوست به دنبال بزرگ شدن غده پروستات وفتق ویا مشکلات ارثی درکلونها ایجاد می گردد. برخی ازحیوانات مستعد ابتلا به یبوست هستند که باید مورد توجه ومراقبت قرارگیرند. بعضی دیگرمخصوصا آنها که موهای بلندی دارند به دلیل انسداد مناطق اطراف مقعد توسط پوشش بدنی به طورمکانیکی دچاریبوست می گردند. دراین حالت عبورمدفوع به خارج میسرنخواهد بود. اگرسگ ازاین نوع نژاد است به این مسئله توجه کنید ومراقبش باشید.




نفخ ( (Bloat


نفخ وچرخش واتساع معده ناشی ازآن درگاستریت حاد خیلی سریع اتفاق افتاده واغلب کشنده است وپیش ازآنکه متوجه عارضه شوید موجب مرگ حیوان می شود. این بیماری درسگهای سینه فراخ مشاهده می گردد بدین صورت که به دنبال انباشته شدن معده ازگازومایع وتورم آن این عضو درطول محود خود پیچ می خورد. دراین حالت سگ دچارشوک گردیده که به منظورجلوگیری ازمرگ حیوان می بایست هرچه سریعتربه درمان نفخ وچرخش معده اقدام نمود. سابقه سگ مبتلا به نفخ حاکی ازآن است که حیوان غذای زیادی خورده وپس ازآن مقدار زیادی آب نوشیده است وبه دنبال آن دویا سه ساعت بعد فعالیت بدنی زیادی داشته است. اولین علامتی که درسگ مبتلا بروزمی کند بی قراری است. به دنبال آن شکم متورم وسفت می شود به طوری که اگرضربه آرامی به شکمش وارد کنید تولید صدای طبل مانند می کند. بهترین کاربرای نجات حیوان عمل جراحی است که بلافاصله بعد ازمشاهده علائم انجام می گیرد. طریقه آن به گونه ای است که به سرعت ازفشارهوای داخلی معده کاسته شده وچرخش معده اصلاح گردد. علاوه براینکه تزریق داخل وریدی سرم موجب تقویت جریان خون می شود تنظیم مایعات والکترولیتها را نیزدربدن به همراه دارد. تغییرشرایط زندگی وجیره غذایی حیوان به تنهایی نمی تواند حیوان را ازابتلا به نفخ مصون بدارد. دراین ارتباط می توانید با انجام دستورات زیربه حیوان کمک کنید.




1- تغذیه با مقدارکم صورت گیرد به عبارتی می توانید به جای استفاده ازیک وعده غذا با حجم زیاد ازدوتا سه مرتبه با حجم کم استفاده نموده ویا غذای خشک درطول روزدردسترس حیوان قرارداده واجازه دهید آزادانه ازآن تغذیه کند.


2- ازآشامیدن آب بعد ازغذا جلوگیری کنید.


3- هرگزبعد ازغذا حیوان را مجبوربه تمرین وفعالیت بدنی نکنید.


اگرقراراست روزی دو یا سه بارغذای خشک را دراختیارحیوان قراردهید ابتدا به غذا آب بیافزایید تا نرم شود. بدین ترتیب غذا سریعتربلعیده شده تمایل سگ به آشامیدن آب ازبین می رود.




نارسایی بخش برون ریزلوزالمعده


(Pancreatic Exocrine Insufficiency)


سگهای مبتلا به این بیماری دارای اشتهای زیادی بوده ولی درعین حال وزنشان افزایش نمی یابد. مدفوع این حیوانات نیزدارای حجم زیاد ورنگ روشنی بوده بسته به میزان چربی وپروتئینهای هضم نشده گاهی چرب وروغنی وبسیاربدبو است. این سگها قادربه تولید آنزیمهای لوزالمعده نیستند. آنزیمهای فوق درعمل هضم وجذب مواد غذایی دخالت می کنند. این نارسایی با تجویزمادالعمرآنزیمهای لوزالمعده درمان می شود که معمولا آنها را به طورمستقیم به غذا اضافه می کنند. درکنارآن میزان پروتئین غذا باید متعادل بوده وازموادغذایی کم چربی استفاده شود.




بادشکم (Flatulence)


خوردن پیاز. باقلا. کلم .گل کلم ودانه های سویا وسایرغذاهای تخمیرشونده موجب بادشکم می شود. همچنین مورد مشابهی برای جیره هایی که دارای میزان بالایی شیریا گوشت باشند دیده شده است. احتمال دارد با تغییرغذای سگ وضعیت بهترشود. اگربهبود نیافت می توانید مقدار کمی Digel (سیمتیکون Simethicone) که دارای آنتی اسیداست) استفاده کنید. دراین حالت عارضه برطرف خواهد شد اگرتدابیرفوق با شکست روبروشد بهتراست حیوان را نزد دامپزشک ببرید. شاید مشکل خاص دیگری وجود داشته باشد.




خوردن مدفوع((Eating Stool


کوپروفاژی (Coprophagy) یا خوردن مدفوع معمولا درسگهای کوچک دیده می شود. باید این عادت ناخوشایند وغیربهداشتی را ازبین ببرید. اضافه کردن بعضی ازچاشنیهای گوشت به غذا نتیجه جالب توجهی داشته است. زیرا باعث می شود مدفوع بوی بدی پیدا کند(سگ ازخوردن آن امتناع می ورزد). گاهی اوقات تغییراتی درجیره غذایی می تواند مشکل را حل کند. اگرهیچ یک ازتدابیرفوق موثرواقع نگردید به دامپزشک مراجعه نمایید. شاید حیوان به کمبود غذایی خاصی مبتلا باشد. خوردن مدفوع حالت مشمئزکننده ای را درشما ایجاد کرده وباعث دلزدگی شما ازحیوان می شود. وقتی متوجه این عمل شدید به شدت با انجام آن مخالفت کنید وبا توجه به روشهای تربیتی خاص این عادت را ازسرحیوان بیاندازید.




سوزش مقعد((Anal Iritation


سگی که پشتش را گازمی گیرد لیس می زند ویا برزمین می کشد ازناراحتیهای مقعد رنج می برد. احتمالا دراین حالت به دلیل تحریک حاصل ازمدفوع جامد وسفت مقعد سوزناک ومتورم می شود. ممکن است کیسه های مقعدی پرشده باشند اولین قدم درکاهش درد یافتن علت بیماری است. تمیزکردن مقعد با آب گرم واضافه کردن ژل پترولیوم وسایرترکیبات مسکن ازسوزش ودرد حیوان خواهد کاست.
+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم اسفند 1391ساعت 13:42  توسط rio  | 


لنگش می تواند نشانه ای از وجود یک تومور در استخوان ، مغز یا سیستم اعصاب مرکزی باشد . اگر علاوه بر لنگش علائمی نظیر عدم تقارن در راه رفتن بین پاها یا عدم تعادل مشاهده شود یا توده ای لمس گردد باید از نظر وجود تومور حیوان مورد معاینه و آزمایش قرار گیرد ...

ده نوع جراحت عامل لنگش در سگ
لنگش سگ لزوماً همراه با افزایش سن حیوان نیست و می تواند به علت مشکلاتی از یک تروما یا عارضه ای مرموز و مزمن باشد . لنگش را باید همیشه جدی گرفت چرا که یک لنگش ساده هم می تواند نشانه یک وضعیت خطرناک و تهدیدکننده زندگی حیوان باشد . عللی که باید صاحب یک سگ با آنها آشنا باشد و در صورت مواجهه با آن به دامپزشک مراجعه کند عبارتند از :

1 - جراحت بافت نرم : این عامل را می توان شایعترین علت لنگش سگ نامید . رگ به رگ شدن ، کشیدگی عضله و تروماهای کوچک وارده به عضلات از این دسته اند . معمولاً این دسته عوامل خطرناک نیستند و با استراحت و تجویز داروهای ضد درد خفیف درمان می شوند .

2 - آرتریت : اگر سگی در بلندشدن از جای خود یا بالارفتن از پله ها و پایین آمدن مشکل دارد باید در این خصوص با دامپزشک برای اطمینان از عدم وجود آرتریت مشورت نمود . اگر سگ جثه بزرگی دارد ممکن است دیسپلازی لگن هم در بین باشد .






3 - جراحت کف پا یا ناخن : بریدگی کف پا می تواند به لنگش منجر شود . سنگ تیز ، خرده چوب یا شیشه هم می تواند در کف پا فرو رفته و باعث لنگش شود . شکستگی ناخن هم از دیگر علل است . به تورم یا علائم عفونت هم باید توجه کرد . تغییر ناگهانی و شدید آب و هوا هم می تواند به آسیب و ترک خوردن بافت کف پا و دردناک شدن آن منجر گردد .

4 - شکستگی های داخلی : این نوع شکستگی استخوانی به نحوی است که پوست دچار آسیب نشده است . البته ممکن است تا مدتی این عارضه مشخص نشود بخصوص اگر پا ظاهر غیرطبیعی در اثر پیچ خوردگی و غیره نداشته باشد .






5 - شکستگی شدید : در این نوع شکستگی ، استخوان آسیب دیده از پوست بیرون زده است . در این حال ممکن است عفونت در اثر مواجهه استخوان با خارج هم عارض گردد .

6 - شکستگی اپی فیزیال : این نوع شکستگی معمولاً در انتهای استخوانهای بزرگ نظیر femur یا humerus و در محل صفحات رشد در توله ها یا سگ های جوانتر اتفاق می افتد .

7 - درد با علت نامشخص : عارضه ای در توله ها و سگ های جوان وجود دارد که از آن به panosteitis تعبیر و باعث لنگش می شود . علت اصلی آن مشخص نیست اما نقش ژنتیک در آن مؤثر است . رشد سریع و غذاهای با پروتئین بالا هم بی تأثیرنیستند .

8 - جراحت لیگامنت : لیگامنت‎‌ها رشته های عضلانی هستند که استخوانها را در محل مفاصل بهم پیوند می دهند . وقتی دچار جراحت شوند ، کارکرد مفصل با مشکل مواجه شده و حیوان دچار لنگش می گردد .

9 - تومورها : لنگش می تواند نشانه ای از وجود یک تومور در استخوان ، مغز یا سیستم اعصاب مرکزی باشد . اگر علاوه بر لنگش علائمی نظیر عدم تقارن در راه رفتن بین پاها یا عدم تعادل مشاهده شود یا توده ای لمس گردد باید از نظر وجود تومور حیوان مورد معاینه و آزمایش قرار گیرد .

10 - مشکل زانو : ممکن است در اثر پرش ، عفونت یا تروما استخوان زانو دچار مشکل گردد که در این صورت باید با دامپزشک مشورت نمود .



+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم اسفند 1391ساعت 13:41  توسط rio  | 





دانشمندان دانشگاه میسوری ثابت کرده‌اند ‏درمانی که برای سرطان پروستات از نانوذرات طلای رادیواکتیو استفاده می‌کند، برای ‏استفاده در سگ ها بی‌خطر است.‏


در حال حاضر، مقادیر زیادی از شیمی‌درمانی برای درمان اشکال معینی از سرطان مورد ‏نیاز است که منجر به اثرات جانبی سمی می‌شود. این مواد شیمیایی وارد بدن شده و اقدام به ‏تخریب یا تقلیل تومور می‌کنند، ولی به اندام‌های زنده نیز آسیب می‌زنند و فعالیت‌های بدنی ‏را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهند.

"ساندرا آکسیاک- بچتیل"، استادیار غدد دانشکده پزشکی دانشگاه میسوری می‌گوید: ‏این یک گام بزرگ برای پژوهش نانوذرات طلا است.
وی می‌افزاید: اثبات ‏اینکه نانوذرات طلا برای استفاده در درمان سرطان پروستات سگ بی‌خطر هستند، قدم ‏بزرگی برای جلب موافقت انجام آزمایش‌های پزشکی روی مردان است، سگ‌ها به‌ طور ‏طبیعی مستعد سرطان پروستات مشابه با انسان هستند، بنابراین درمان نانوذرات طلا شانس ‏بزرگی برای اعمال به بیماران انسانی دارد.
"کاتیش کاتی"، استاد رادیولوژی و فیزیک در دانشکده پزشکی و کالج علوم و هنر و سایر ‏دانشمندان دانشگاه میسوری، روش بهتری برای هدفگیری تومورهای پروستات با استفاده از ‏نانوذرات رادیواکتیو طلا یافتند. این درمان جدید نیازمند مقادیری از دارو است که هزاران ‏برابر کمتر از شیمی‌درمانی بوده و در طول بدن برای وارد آوردن خسارت به نواحی سالم ‏حرکت نمی‌کنند. ‏
"کاتی" می‌گوید: ما نتایج چشمگیری در موش‌ها بدست آوردیم که نشانگر کاهش ‏قابل ملاحظه حجم تومور در تزریق نانوذرات رادیواکتیو طلا بود، این یافته‌ها پایه محکمی ‏تشکیل می‌دهند و امیدواریم که استفاده از این درمان جدید نانودارویی قابل اعمال به بیماران ‏سرطانی انسانی باشد.
درمان‌های کنونی برای سرطان پروستات در بیمارانی که دارای تومورهای سرطانی ‏تهاجمی باشند، غیرموثر است. سرطان پروستات در اکثر اوقات دارای رشد کند و ‏محدود و قابل‌کنترل است. با این حال، شکل‌های تهاجمی این بیماری به سایر قسمت‌های ‏بدن منتشر می‌شود و دومین عامل اصلی مرگ‌های سرطانی در مردان آمریکا است. دانشمندان ‏دانشگاه میسوری معتقدند که درمان آنها قادر به کاستن تومورهای تهاجمی یا حذف کامل ‏آنها خواهد بود.
"آکسیاک- بچتیل" می‌گوید: این درمان می‌تواند در سگ‌ها و نیز انسان‌ها ‏بی‌خطر و موثر باشد، زیرا سگ تنها پستانداری است که به‌ طور طبیعی دچار شکل تهاجمی ‏سرطان پروستات می‌شود.

وی می‌ افزاید: توانایی در تست درمان نانوذرات طلا روی سگ‌ها خیلی مفید ‏است. از آنجایی که سگ‌ها نمی‌توانند به ما در مورد احساسشان سخن بگویند، اکثر مواقع ‏بیماری آنها خیلی دیر تشخیص داده می‌شود، ولی این درمان به ما این امید را می‌دهد که ‏بتوانیم با تومورهای تهاجمی مبارزه کنیم.
این پژوهشگران، جزئیات نتایج کار تحقیقاتی خود را در کنفرانس "2012 ‏World ‎Veterinary Cancer‏" منتشر کرده‌اند
+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم اسفند 1391ساعت 13:41  توسط rio  | 


در مراقبتهای دامپزشکی، مسمومیت در سگها از رایج ترین موارد مراجعه است. عامل مسموم کننده ممکن است موارد مختلفی از جمله مرگ موش، برخی از کرمها، حلزون، ضد یخ، داروهای انسانی و موارد بیشمار دیگری باشد. متاسفانه در برخی موارد صاحبان از مصرف سم در سگ خود بی اطلاع بوده و بنابراین قادر به اقدام به موقع نخواهد بود و زمانی علائم ناگهانی مسمومیت ظاهر میشود که تشخیص آن بسیار مشکل می باشد.

علائم مسمومیت در سگها

این نکته بسیار حائز اهمیت است که در برخی موارد، نشانه های مسمومیت پس از چند ساعت یا حتی یک روز نمایان میشود، که بستگی به نوع سم مصرفی دارد. بنابراین این نکته که تصور کنیم حال سگ مساعد است چرا که با گذشت چند ساعت نشانه ای مشاهده نشده است، کاملاً اشتباه می باشد. بطور کلی علائم مصرف سم در سگها عبارتند از:

•جاری شدن بزاق دهان
•استفراغ
•بیحالی
•تلو تلو خوردن و گیجی
•تنفس سخت
•حمله ناگهانی

به محض مصرف سم یا زهر، عموماً دو ساعت زمان لازم است تا ماده سمی از معده سگ رد شود. غنیمت شمردن این مدت زمانی با اقدام به موقع به نفع حیوان خواهد بود، در برخی مواقع وادار کردن سگ به استفراغ و جود داشته باشد، اقدامی به موقع می باشد.

البته در بسیاری از مواقع نیز بسته به مواد بلعیده شده تحریک به برگرداندن مواد سمی ممکن است خطرناکتر باشد. به همین علت است که صاحب سگ بایستی سریعاً با دامپزشک یا در صورت امکان مراکز سم شناسی برای اقدام درست و نجات به موقع سگ تماس حاصل کند.

پس از سپری شدن دو الی چهار ساعت، اکثر سموم مصرف شده از معده به روده عبور میکند و کشش روده باعث جذب سموم شده و به هیچ عنوان با تخلیه معده نیز از بین نخواهد رفت.

در اینجا به برخی از درمانهای موثر برای مسمومیت سگ اشاره می کنیم:

پراکسید هیدروژن (آب اکسیژنه)

در صورتیکه سم مصرفی، از نوع سوزش آور یا فاسد کننده (موجد زنگ در فلز و گیاه) باشد، طبق صلاحدید دامپزشک، معده با توزیع 3% پراکسید هیدروژن در دو مرحله با فاصله زمانی10 دقیقه ای، تخلیه خواهد شد. در صورتیکه از بلعیدن ماده سمی بیش از دو ساعت میگذرد و اگر حیوان بیحال بوده یا به تازگی استفراغ کرده، واداشتن سگ به استفراغ خطرناکتر خواهد بود. ( عموما در مورد مواد سوزناک، فاسد کننده ها، ترکیبات نفتی و کف کننده ها صدق می کند).

شربت اپیکا

این روش زیاد توصیه نمی شود، چرا که خود شربت ممکن است در صورت عدم استفاده صحیح توسط شخص معمولی، موجب اختلالات عصب مرکزی شود. این مورد حتماً بایستی تحت نظر دامپزشک صورت گیرد.

شستشوی معده

این روش خصوصاً در مطب دامپزشک انجام میشود و زمانیکه حیوان بیهوش و در حال استفراغ است، مناسب نیست. شستشوی معده با استفاده از تیوب از طریق نای و از راه دهان سگ وارد معده می شود. سپس معده به آرامی با مایعات مخصوص شستشو داده می شود.

کربن فعال شده

کربن فعال شده ترکیبی است که تعداد بی شماری از سموم و زهرها و البته نه تمامی سموم را جذب می کند. این محلول عموماٌ از ترکیب کربن و آب تهیه می شود و برای حیوان مسمومی که هوشیار است، استفاده می شود. همچنین این محلول پس از استفراغ حیوان، برای شستشوی معده و جذب سموم باقی مانده بکار می رود. در صورت عدم دسترسی به کربن از نان تست شده سوخته بعنوان جایگزین کربن گزینه مناسبی است.

سرم

مایعات اغلب به جهت تسریع مرحله دفع سموم استفاده می شود. تزریق سرم از طریق وریدی و گاهی اوقات به همراه داروهای لازم برای دفع هر چه سریعتر سموم بجا مانده در بدن تجویز می گردد.

پادزهر

برای برخی از سموم، پادزهر استفاده می شود. عموماً استفاده از چنین پادزهرهایی تنها در مراحل اولیه درمان تاثیرگذارمی باشد، بنابراین مراجعه هرچه سریعتر به مراکز سم شناسی یا اورژانس حیوانات از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

روشهای متداولتری نیز در خصوص سگ مسموم شده یا مشکوک به مصرف سم وجود دارد. در نظر داشته باشید که تمامی مسمومیتها جزء موارد اورژانسی است. در صورتیکه مشکوک به مصرف سم توسط حیوان می باشید، سریعاً به دامپزشک مراجعه نمائید.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم اسفند 1391ساعت 13:39  توسط rio  | 

مسمومیت آسپرینی(مسمومیت سالیسیلات)، سمی است که بدنبال بلعیدن آسپرین یا ترکیبات آسپرینی بروز میکند. علت مسمومیت با آسپرین معمولاً بدلیل مصرف آسپرینی که نادرست نگهداری شده و یا عدم رعایت دُز دارویی مجاز می باشد.

گربه ها نسبت به سگها معمولاً در برابر مسمومیت آسپرین مستدعدترند، چرا که گربه ها به سرعت قادر به دگرگون سازی دارو نیستند. همچنین توله ها و حیوانات جوان نیز نسبت به حیوانات بالغ به مسمومیت آسپرینی مستعدترند.

مسمومیت آسپرین ممکن است موجب مشکلات و ناراحتی های معده و روده، مشکلات تنفسی، مشکلات عصبی، خونریزی و از کارافتادگی کلیه شود. در این میان مشکلات معده و روده در سگها و در گربه ها ضعف سیستم عصبی بسیار شایع است.

آنچه که باید مراقب بود:


نخستین نشانه مسمومیت با آسپرین، تاثیرات آن بر روی معده و روده ها است. مواردی از قبیل کم اشتهایی، درد شکمی، حالت تهوع، استفراغ، مدفوع سیاه، کسالت و رخوت می باشد. مسمومیت با آسپرین می تواند منجر به زخم معده یا روده ها شود. در بسیاری از موارد نیز موجب سوراخ شدن معده و روده می شود که بسیار خطرناک بوده و بدلیل احتمال عفونت شکمی، حیوان را تهدید به مرگ خواهد داد. استفراغ خونی، مدفوع سیاه و قیری حاکی از خونریزی معده و روده می باشد.

آسپرین مرکز تنفسی مغز را تحت تاثیر قرار میدهد، بنابراین اکثر سگها بیش از اندازه نفس نفس میزنند. اگرچه ممکن است سگها در این حالت دچار پریشانی مغزی توام با کاهش تنفس شوند.

نشانه های عصبی شامل بی قراری، اضطراب، افسردگی، فقدان هماهنگی در حرکات می باشد.

مسمومیت آسپرین موجب آسیب دیدگی حاد کلیه با علائمی از قبیل استفراغ، اسهال، کم اشتهایی، بیحالی، تشنگی مفرط و ادرار رقیق می باشد. صاحب سگ ممکن است متوجه رقیق و کمرنگ بودن ادرار شود. این علائم نشانه هایی است از آسیب کلیه که نشانه های آن شامل علائم ناراحتی های معده و روده بدلیل مسمومیت آسپرینی است.

آسپرین با پلاکتهای خونی، که وظیفه لخته شدن خون را دارند، تداخل پیدا می کند. اختلال در عملکرد پلاکتهای خونی مدت زمان لختگی خون پس از بریدگی قسمتی از بدن را افزایش میدهد. بعبارتی خون دیرتر لخته می شود. همچنین خونریزی های خود بخود بصورت کبودی در سطح پوست و بر روی لثه ها پدیدار میشود. (خونریزی نقطه ای)

موارد مشابه

علائم برخی از بیماریها نیز مشابه مسمومیت آسپرینی است که عبارتند از:

- استفاده از داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب مانند Rimadyl , Etogesic, phenylbutazone, flurbiprofe و ایبوپروفن ممکن است علائمی مشابه مسمومیت آسپرینی داشته باشند.

- استفاده از استروئید نیز ممکن است عوارضی چون استفراغ، زخم معده و همچنین تشنگی بیش از اندازه ،ادرار مفرط و ادرار رقیق و کمرنگ را بدنبال داشته باشد.

- ناراحتی های معده و روده از قبیل تورم و زخم معده شبیه ناراحتی های معده ناشی از مسمومیت آسپرینی است. سابقه استفاده از آسپرین در گذشته بهترین روش برای تشخیص مسمومیت و آلرژی سگ به آسپرین است.

- تورم لوزالمعده از جمله بیماریهایی است که می توان بدنبال مسمومیت آسپرین در صورت مصرف مشاهده شود.

- نشانه های مسمومیت با اتیلن گلوکل (ضد یخ)شبیه مسمومیت با آسپرین است. توسط آزمایش مخصوص می توان تشخیص داد که حیوان با اتیلن گلوکل مسموم شده است یا خیر؟

تشخیص بیماری

سابقه مصرف آسپرین یا مصرف تصادفی آسپرین توسط سگ در گذشته کمک موثری به دامپزشک در تشخیص دلیل بیماری خواهد کرد. بعلاوه معاینه فیزیکی و انجام آزمایشات ذیل در تشخیص بیماری موثر واقع خواهد بود.

•آزمایش کامل شمارش گلبولهای خون یا سی بی سی برای ارزیابی میزان گلبولهای سفید و قرمز خون. اگر سگ بدنبال زخم معده دچار خونریزی روده شده است، میزان گلبولهای قرمز خون کاهش می یابد.

•نمایه بیوشیمی؛ تست خونی است که برای ارزیابی ارگانهایی از قبیل کلیه بکار می رود.آسیب دیدگی یا سلامت کلیه، موقعیت کبدی، درگیری احتمالی کبد و دیگر علائمی که ممکن است حاصل از مسمومیت آسپرین باشد، را بخوبی نمایش میدهد.

•آزمایش ادرار برای عملکرد و بررسی کلیه انجام میگیرد. در صورتیکه کلیه آسیب دیده باشد، ادرار بسیار رقیق و کمرنگ خواهد بود.

•تجزیه گازهای خونی برای ارزیابی پی اِچ PH (غلظت یون هیدروژن)خون انجام میگیرد. حیواناتی که دچار مسمومیت آسپرینی شده اند، دارای پی اچ خون پائینی هستند.

•زمان لخته شدن خون در آزمایش خون، برای اندازه گیری سرعت لخته کردن خون در هنگام بریدگی در سگ انجام می گیرد. چرا که آسپرین بر روی قابلیت لخته شدن خون اثر میگذارد و این زمان طولانی تر میشود.

درمان

- غالباً بستری شدن سگ به مدت دو تا پنج روز برای درمان قطعی حیوان پیشنهاد می شود.

- شستشوی معده برای خالی کردن قرصهای هضم نشده در معده و تحریک حیوان به استفراغ کردن، در صورتیکه حداکثر چهار ساعت از مصرف دارو گذشته باشد، موثر است.

-استفاده از کربن فعال شده برای جلوگیری از جذب آسپرین توسط معده

-قرار دادن از کاتر IV برای هدایت مایعات جهت هیدراته کردن و پیشگیری از آسیب کلیه

- تجویز داروی ضد اسید و ترش کردن معده از قبیل
(misoprostol (Cytotec), cimetidine (Tagamet)، sucralfate (Carafate

-تجویز داروی ضد تهوع از قبیل
(metoclopramide (Reglan), prochlorperazine (Compazine) chlorpromazine (Thorazine

اقدامات اولیه در منزل

در صورت مصرف تصادفی آسپرین توسط سگ، باقی مانده قرصها را بردارید. سگ را سریعاً نزد دامپزشک جهت درمان ببرید. در صورتیکه فاصله شما تا دامپزشک بیشتر از نیم ساعت است، پیش از حرکت، نخست با دامپزشک برای راهنمایی لازم تماس بگیرید و در مورد وادار کردن سگ به بالا آوردن آسپرینها سوال کنید.

در صورتیکه آسپرین توسط شما به سگ داده شده است و متوجه استفراغ، مدفوع سیاه، بی رنگی لثه، بی اشتهایی شده اید، فوراً آسپرین را قطع نمائید و با دامپزشک تماس بگیرید.

پیشگیری و مراقبت

از مصرف آسپرین بدون تجویز دامپزشک و بیش از حد مجاز اجتناب نمائید. بسته یا قوطی آسپرین را از دسترس حیوان دور نگاه دارید.

در صورتیکه برای درمان سگ، آسپرین تجویز شد، از آسپرین های آکبند و از جلد باز نشده استفاده نمائید. برای پرهیز از بهم خوردگی و ناراحتی معده، آسپرین را همراه با غذا به سگ بدهید و هیچگاه بیش از مقدار تجویز شده، استفاده نکنید.
+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم اسفند 1391ساعت 13:39  توسط rio  | 

مطالب قدیمی‌تر